ำเป็นต้องให้หลงฉือพูด มู่เฉียนซีเองก็รู้ดีว่าต้องทำเช่นนี้
เมื่อพักผ่อนกันมาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว จากนั้นพวกเขาก็เดินหน้าต่อไป
ทันใดนั้น วิสัยทัศน์ก็ได้ถูกลิดรอนไปจนหมดสิ้น พวกเขามองไม่เห็นอะไรเลย
“โฮก โฮก โฮก!” เสียงคำรามของมังกรที่ดังกึกก้องทำให้คนฟังรู้สึกวิงเวียนยิ่งนัก
หูทั้งสองข้างของราชทินนามซวงมีเลือดไหลออกมา สีหน้าของหลงฉือหม่นคล้ำลง การโจมตีด้วยเสียงคำรามของมังกรนี้ทำให้ผู้คนไม่อาจป้องกันได้
แต่เขาจะไม่ยอมแพ้
หลงฉือพุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง เขารู้สึกว่าตราบใดที่บุกเข้าไป เช่นนั้นเขาก็จะสามารถพบสิ่งที่เขาต้องการได้
กู้ไป๋อีจำต้องเดินหน้าต่อไป ยิ่งลึกเข้าไปมากเท่าใด พลังแห่งคำสาปก็ไม่ยอมให้เขาหยุดนิ่ง
เสียงคำรามของมังกรเป็นการใช้พลังจิตวิญญาณโจมตีผู้คนโดยตรง แม้ว่าจะทำให้ตัวเองกลายเป็นคนหูหนวกไปแต่ก็ไม่สามารถต้านทานได้
กู้ไป๋อีไม่ไป มู่เฉียนซีก็ย่อมไปไม่ได้เช่นกัน จึงต้องอาศัยพลังจิตวิญญาณต้านทานเสียงเหล่านี้
แต่ยิ่งเดินเข้าไปด้านในท่ามกลางเสียงคำรามของมังกรประหลาดตัวนี้ ทุกคนก็เริ่มเกิดภาพหลอนขึ้นมา
เสียงนี้ทำให้ผู้คนสับสน ใบหน้าของราชทินนามซวงได้เผยความเจ็บปวดออกมาแล้ว
จิตสังหารของหลงฉือเองก็ได้ระเบิดออกมา
“ข้าอยู่ที่นี่มานับพันปี ไม่มีใครสามารถแย่งของสิ่งนั้นไปจากข้าได้ หากข้าได้มันมาแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้”
ตูม!
เขาทำลายพื้นที่โ
