ืองเฮยตูนี้เอาไว้ก็ทำให้ผู้คนเป็นบ้าได้ และหลงฉือเองก็ไม่อยากให้ตนเองตาย
หลงฉือบอกว่าจะออกจากสถานที่แห่งนี้ แน่นอนว่าราชทินนามซวงย่อมไม่ปฏิเสธ พวกเขากล่าว “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!”
หลงฉือและราชทินนามเฮยออกไปแล้ว ตอนนี้อุโมงค์ฝังศพมังกรเหลือเพียงแค่กู้ไป๋อีและมู่เฉียนซีเท่านั้น
ตูม!
พวกเขาทั้งสองก้าวเข้าไปอีกก้าวหนึ่งและได้พบสถานที่แปลกประหลาดแห่งหนึ่ง
ไม่มีศิลาสีแดงเข้มวิบวับ พวกเขาเห็นเพียงท้องฟ้าสีครามกว้างใหญ่
บึ้ม! เสียงระเบิดดังกึกก้อง
จากนั้นแสงสีดำก็บดบังท้องฟ้าสีคราม มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีเงยหน้ามอง
สิ่งมหึมาบนท้องฟ้านั่น ไม่ใช่มังกรหรอกเหรอ?
“มังกรดำ เจ้าช่างใจกล้าเสียจริง เจ้าขโมยกุญแจของเผ่ามังกรไป”
“มังกรดำ เจ้ารีบส่งกุญแจเผ่ามังกรออกมาเร็วเข้า”
“……”
มังกรยักษ์หลายตัวตามล่ามังกรดำ
มังกรดำตัวนี้เป็นหัวหน้าที่องอาจและกล้าหาญในการรบอย่างแน่นอน แม้ว่ามันจะถูกรุม แต่มันก็สามารถรับมือได้ โดยไม่ปล่อยให้ตัวเองถูกจับ
สิ่งที่ทำให้กู้ไป๋อีและมู่เฉียนซีประหลาดใจก็คือเผ่ามังกรแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แต่กลับไม่สามารถตรวจพบพวกนางที่อยู่ตรงนี้ได้
มู่เฉียนซีนึกถึงคำกล่าวของหลงฉือที่พูดถึงอุโมงค์ฝังศพมังกรในตอนนั้น นางกล่าวขึ้นว่า “นี่เป็นเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พวกเราย้อนเวลากลับไปในอดีต?”
เสียงของอาถิงดังขึ้น “การกลับไปในอดีตมันง่ายนักหรือ? นางผู้หญิงบ้า นี่พวกเจ้ากำลังติดอยู่ในกระจกแห่งเวล
