ยอดเยี่ยมขึ้น ในตอนนี้หลงฉือก็ไม่มีกะจิตกะใจที่จะสนใจมู่เฉียนซีแล้ว
หากเขาสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ เขาต้องถอยหนีแน่นอน
ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็ปรุงยากัดกร่อนออกมาได้สำเร็จ ยาที่ปรุงออกมานั้นไม่น้อยเลย ต้องรู้เอาไว้เลยว่าเจ้ามังกรกระดูกดำตัวนี้ร่างของมันนั้นใหญ่มาก
มู่เฉียนซีเอายากัดกร่อนนั้นบรรจุใส่ในขวดยา นางโบกมือขึ้นและโยนขวดยากัดกร่อนหนึ่งขวดออกไป
แสงกระบี่ส่องผ่านไป มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “เงาจันทราหนาวเหน็บ!”
และแสงจันทราสีเงินก็ได้ทุบขวดยาเช่นนั้น
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น และขวดยาก็ได้ระเบิดอยู่เหนือร่างมังกรกระดูกดำ
ฉ่า ฉ่า ฉ่า!
ยากัดกร่อนยอดเยี่ยมนี้ตกลงบนร่างของมังกรกระดูกดำ ไม่นานนักเสียง ฉ่า! ก็ดังขึ้น
ยากัดกร่อนนี้ทำให้ร่างของมังกรกระดูกดำเกิดเป็นรูขนาดใหญ่
ดวงตาของหลงฉือเปล่งประกายขึ้น พวกเขาพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วแต่ก็ไม่สามารถสร้างบาดแผลบนร่างกายให้มันได้เลยแม้แต่น้อย
แต่หญิงสาวผู้นี้ใช้สิ่งนั้นทำให้ร่างกายของมังกรกระดูกดำบาดเจ็บจนเกิดรูขนาดใหญ่เช่นนี้ได้
“ได้ผล ยาที่เจ้าปรุงออกมาได้ผล” หลงฉือกล่าวด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น
สาวน้อยผู้นี้ ช่างนำพามาซึ่งความน่าประหลาดใจยิ่งนัก
“เสี่ยวไป๋ รับไว้ ใช้สิ่งนี้รับมือกับมัน!”
มู่เฉียนซีโยนขวดยาหลายขวดให้กับกู้ไป๋อี
ให้กู้ไป๋อีก่อนแต่ไม่ได้ให้เขา เมื่อหลงฉือเห็นเช่นนี้แล้วสีหน้าของเขาก็ไม่ค่อยจะดีนัก นางไม่ได้เห็นฝ่าบาทอย่
