างเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
เขากล่าว “ราชทินนามโยว พวกเราต่อสู้กับศัตรูด้วยกัน เจ้าจะมอบของสิ่งนั้นให้ข้าสักขวดได้หรือไม่”
“รับ!” มู่เฉียนซีโยนขวดยานั้นออกไป
ถึงอย่างไรก็ยังต้องให้เขาลงมือด้วยกัน
ฉ่า ฉ่า ฉ่า!
ตูม ปัง ปัง!
มียากัดกร่อนยอดเยี่ยมนี้แล้ว ร่างของมังกรกระดูกดำก็กลายเป็นหลุมเป็นบ่อขึ้น จนกระทั้งมีบางส่วนของร่างกายมันได้ถูกกัดกร่อนจนหักไปสมบูรณ์แล้ว
แต่ถึงกระนั้น กำลังในการต่อสู้ของมังกรกระดูกดำก็ยังคงมีอยู่
มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วอย่างหนึ่ง มันมีความคิดเป็นของตัวเอง เมื่อมันพบว่าของเหลวเหล่านั้นสามารถทำให้มันได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ มันก็เริ่มที่หลบหลีกทันที
หลังจากนั้นคิดจะเอายากัดกร่อนราดบนตัวมันนั้นก็ไม่ง่ายแล้ว
ยาที่มู่เฉียนซีปรุงออกมาได้ใช้จนหมด
เมื่อหมดแล้วก็ปรุงต่อ เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
การต่อสู้มอบให้เป็นหน้าที่ของพวกเขาสี่คน มู่เฉียนซีถอยออกมาจากวงต่อสู้ และปรุงยากัดกร่อนด้วยความรวดเร็วที่สุด
นางไม่เชื่อว่าจะฆ่าเจ้านี่ไม่ได้
รอให้ยากัดกร่อนนี้กัดกร่อนกระดูกของมันจนหมดสิ้นแล้ว มังกรกระดูกดำตัวนี้ก็จะไม่อาจคุกคามพวกเขาได้อีกต่อไป
มู่เฉียนซีใช้ความเร็วอย่างเร็วที่สุดในการปรุงยากัดกร่อนนี้ออกมาอีกครั้ง
“รับ!”
ตูม ปัง ปัง!
ไม่พอ ปรุงต่อ!
กว่าจะได้สมุนไพรวิญญาณมากมายเช่นนั้นมาได้มันไม่ง่ายเลย และการสิ้นเปลืองในตอนนี้นั้นช่างน่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง
ตอนนี้เผชิญหน้ากั
