สมุนไพรวิญญาณแต่ละชนิดล้วนถูกกรองอยู่ในสมองของนาง ดวงตาของมู่เฉียนซีเป็นประกาย ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!
หญ้าปิงซวน ดอกเมิ่งอวี่ รากหลันเทียน!
เมื่อพวกมันถูกแช่แข็งในสภาพแวดล้อมที่อบอุ่น พวกมันก็จะปล่อยอากาศที่ไม่มีกลิ่นและไม่มีสีออกมา
อากาศที่ผสมกันนี้ มันยอดเยี่ยมมาก
มู่เฉียนซีกำกระบี่มังกรเพลิงไว้แน่น จำเป็นต้องทำลายพวกมัน!
บึ้ม! ในเวลานี้พลังของราชทินนามเฮยก็ได้กวาดเข้ามา
มู่เฉียนซีรีบใช้โล่วิญญาณน้ำแข็งมาขวางไว้
ปัง!
ร่างของนางถูกกระแทกเข้ากับเสาศิลา มุมปากของนางมีเลือดสด ๆ ไหลออกมาสายหนึ่ง
แม้ว่าตอนนี้ร่างกายของนางจะไม่ดีนัก แต่นางก็ไม่สามารถเสียเวลาได้อีกต่อไป
ร่างสีม่วงพุ่งออกไป มู่เฉียนซีฟาดฟันลงมาจากฟากฟ้า
ราชทินนามเฮยคิดว่าเป้าหมายของมู่เฉียนซีคือนาง นางจึงรีบหลบไป มังกรเพลิงปกคลุมหญ้าปิงซวนไว้ในมุมหนึ่ง
เปลวเพลิงธรรมดาไม่สามารถเผาไหม้หญ้าปิงซวนได้ มู่เฉียนซีจึงทำได้เพียงหวังว่าเปลวเพลิงของกระบี่มังกรเพลิงจะสามารถทำได้สำเร็จ
หญ้าปิงซวนถูกเผาจนแหลกสลาย หลังจากนั้นพลังอันบ้าคลั่งในร่างของราชทินนามเฮยก็หยุดลง และดวงตาของนางก็กลับมาสดใสอีกครั้ง
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาหลายเข็มพุ่งออกไป
มู่เฉียนซีไม่คิดว่าราชทินนามเฮยได้สติแล้วจะปล่อยให้นางเอายาวิเศษเหล่านี้ไป จึงฉวยโอกาสที่นางเหม่อลอยในตอนนี้ลงมือจัดการนางก่อนแล้วค่อยว่ากัน
พรวด! เข็มยาสามเข็มปักลงบนผิวของราชทินนามเฮย
ราชทินน
