นัก! รอยแตกของมิตินั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะทำให้เราตกลงมาอยู่ในที่เดียวกัน เจ้าว่า ข้าควรจะทำเช่นไรกับเจ้าดีล่ะ!”
ราชทินนามเฮยคิดจะฉวยโอกาสในตอนที่มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีแยกออกจากกันนี้ลงมือกับมู่เฉียนซี แต่ไม่ใช่เพียงแค่นางสองคนที่ตกลงมาอยู่ที่สถานที่เดียวกัน
ยังมีราชทินนามอีกสองท่านนั่นก็คือราชทินนามฉื่อและราชทินนามอวิ๋น
ราชทินนามอวิ๋นกล่าว “ราชทินนามเฮย ที่พวกเรามาที่นี่ก็เพื่อตามหาของล้ำค่า เจ้าอย่ามาเสียเวลาเพียงเพราะความแค้นส่วนตัวเลย”
ราชทินนามเฮยก็รู้ดีว่าอุโมงค์ฝังศพมังกรนี้อันตรายมาก หากมาสูญเสียพลังวิญญาณเพราะต้องรับมือกับมู่เฉียนซีที่นี่มันไม่คุ้มเลย อีกทั้งยังทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายในดินแดนแห่งนี้อีกด้วย
ราชทินนามเฮยหรี่ตายิ้มพลางกล่าว “ราชทินนามโยว ข้าปล่อยเจ้าไปก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้าอย่างนั้นเหรอ?”
“ตอนนี้พี่ไป๋อีไม่อยู่ เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า” ราชทินนามเฮยกล่าวด้วยความมั่นใจ
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วขึ้น บรรยากาศรอบ ๆ ทั่วทั้งอุโมงค์ฝังศพมังกรหดหู่เป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวไป๋จะเป็นเช่นไรบ้าง
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
อ๊า!
ทันใดนั้นเอง เลือดสดก็สาดกระเซ็นมาเปื้อนกระโปรงของราชทินนามเฮย
ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บก็คือราชทินนามฉื่อ บนร่างของเขานั้นมีรอยเลือดที่ลึกมากจนเห็นกระดูก และสิ่งที่น่ากลัวไปมากกว่านั้นก็คือ เลือดสีแดงสดของเขายิ่งก
