น้อยผู้นี้จะมีพรสวรรค์อันแข็งแกร่งมาก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงแค่สาวน้อยผู้หนึ่ง มีนิสัยเป็นเด็ก จะฝึกบำเพ็ญทั้งทีก็ต้องมีคนอยู่ฝึกเป็นเพื่อน
หลงฉือกล่าว “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะไม่ห้าม!”
ครั้นแล้วมู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีก็เข้าไปเก็บตัวฝึกบำเพ็ญ
มู่เฉียนซีหันมองกู้ไป๋อีและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าก็ลองดูสิว่าจะฟื้นฟูพลังวิญญาณกลับมาได้หรือไม่”
หลังจากที่พลังของกู้ไป๋อีฟื้นฟูถึงขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับหนึ่งก็ไม่ได้ทะลวงพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นอีกเลย เขารู้ว่าพลังของเขานั้นแข็งแกร่งขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว แต่หากพลังฟื้นฟูกลับมาถึงระดับสูงสุดเช่นเดิมได้ เช่นนั้นพวกเขาจะยิ่งปลอดภัย
มู่เฉียนซีฝึกบำเพ็ญอยู่ด้านในจนพลังวิญญาณในระดับสี่อยู่ในจุดสูงสุดและคงที่แล้ว
แต่การจะทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับห้าได้นั้น ไม่ใช่เรื่องที่สามารถทำได้ภายในชั่วพริบตาเดียว
พวกเขาเก็บตัวฝึกบำเพ็ญอยู่ได้ไม่นาน จู่ ๆ ทั่วทั้งเมืองเฮยตูก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น
ตูม!
ทันใดนั้น เมืองเฮยตูก็ปรากฏหลุมดำขนาดใหญ่ขึ้นหลุมหนึ่ง และได้กลืนกินผู้คนไปจำนวนไม่น้อย
หลงฉือลุกยืนพรวดขึ้นทันใด และมองไปทางที่หลุมดำหลุมนั้นปรากฏ “นึกไม่ถึงว่าจะเร็วกว่าที่ข้าได้จินตนาการเอาไว้”
“เด็ก ๆ เรียกราชทินนามสิบเอ็ดคนนั้นมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
“ให้กู้ไป๋อีกับมู่เฉียนซีออกมาจากการฝึกบำเพ็ญด้วย!”
“ขอรับ!” ข้ารับใช้ของเขารับคำสั่งและรีบไปเชิญพวกเขามาทันที
