หลงฉือจะเรียกตัวพวกเขาแล้ว!
มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีหยุดจากการฝึกบำเพ็ญและออกจากห้องฝึกบำเพ็ญทันที
หลงฉือมองมู่เฉียนซีและกล่าวถามว่า “ทะลวงพลังวิญญาณได้แล้วหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “พลังวิญญาณขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับสี่ ยังไม่ทะลวง!”
เห็นได้ชัดว่าหลงฉือนั้นผิดหวังเล็กน้อย ส่วนคนอื่น ๆ ต่างก็รีบพากันมาด้วยความตื่นตระหนก
“ฝ่าบาท ที่เรียกพวกเรามาเพราะสถานที่แห่งนั้นปรากฏออกมาแล้วใช่หรือไม่?”
หลงฉือพยักหน้าพลางกล่าว “ใช่!”
“สถานที่แห่งนั้นปรากฏขึ้นเร็วกว่าที่ข้าได้จินตนาการเอาไว้มาก พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อมเถอะ!”
มู่เฉียนซีได้เห็นความขี้ขลาดที่อยู่นัยน์ตาของพวกเขา และแน่นอนว่าหลงฉือก็เห็นเช่นกัน
หลงฉือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ข้ารอเวลานี้มานานมากแล้ว และไม่อยากรออยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว ครั้งนี้ ทุกคนต้องไปทั้งหมด หากพวกเจ้ากล้าไม่ฟังคำของข้า ข้าจะเอาชีวิตของพวกเจ้าเดี๋ยวนี้”
จิตสังหารและความกระหายเลือดได้แผ่ซ่านออกมา พวกเขาล้วนแต่รู้ดีว่าหลงฉือนั้นจริงจังเพียงใด
พวกเขาทั้งสิบเอ็ดคนล้วนแต่คุกเข่าลง “ข้าน้อยยอมลุยน้ำลุยไฟเพื่อฝ่าบาท!”
“ข้าน้อยจะเดินหน้าไปกับฝ่าบาท”
“……”
น้ำเสียงของพวกเขานั้นเด็ดเดี่ยวมาก แต่ในใจนั้นกลับสั่นเทา
สถานที่แห่งนั้นเป็นฝันร้ายที่อยู่ในใจของชาวเมืองเฮยตูตลอดมา
ทุกครั้งที่สถานที่แห่งนั้นได้ปรากฏขึ้น ผู้ที่ไปเยือนสถานที่แห่งนั้นล้วนแต่ไม่มีผู้ใดมีชีวิตรอดกลับมา เ