น ก็ล้วนถูกควบคุมให้อยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นที่เก้าสูงสุด
ไม่ว่าความแข็งแกร่งของคนกลุ่มนี้จะแข็งแกร่งเพียงใด ก็เพียงแค่สูงกว่านางห้าขั้นเท่านั้น ราชทินนามเฮยก็เช่นกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ต่างกันเพียงห้าขั้น แม้ว่าพลังการต่อสู้ของพวกเขาจะไม่ใช่สิ่งที่เทียบได้กับระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้าเต็มขั้น แต่มู่เฉียนซีก็ใช่ว่าจะไม่สามารถเอาชนะนางได้
“บัวแดงพิฆาต!“
เมื่อดอกบัวสีแดงระเบิดออกมา ราชทินนามเฮยก็หยิบร่มสีดําออกมาขวางตรงหน้านางไว้
นางยิ้มแล้วกล่าวว่า “ข้าเคยเห็นการต่อสู้ของเจ้ามานานแล้ว ข้ารู้กระบวนท่าของเจ้าดี กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าดูเหมือนจะทําอะไรข้าไม่ได้”
ร่มคันนี้ป้องกันพลังทั้งหมดของมู่เฉียนซีไว้ได้ ราชทินนามเฮยไม่มีบาดแผลเลยสักนิด!
เงาร่างสีม่วงพุ่งออกไป มู่เฉียนซีเข้ามาใกล้ราชทินนามเฮยแล้วกล่าวว่า “แล้วอย่างไรเล่า? ข้าจะเอาชนะเจ้าให้ได้!”
ตูม!
ขณะเดียวกันนั้น กู้ไป๋อีก็ได้ทําลายตําแหน่งราชทินนามไปหลายคน
หลงฉือกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เจ้าขยะ ไม่สามารถเทียบได้กับกู้ไป๋อีสักคนหนึ่ง โชคดีที่กู้ไป๋อีกลับมาแล้ว มิเช่นนั้นการไปสถานที่แห่งนั้นในครั้งนี้คงไร้ประโยชน์อีกครา”
มู่เฉียนซีและราชทินนามเฮยกําลังเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือด ราชทินนามเฮยที่จับมู่เฉียนซีไม่ได้สักทีสีหน้าก็หม่นคล้ำลง
“บ้าเอ๊ย!”
หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งถูกสะกดเอาไว้ นางเพียงแค่ขยับ
