้แต่น้อย
คนที่ดูการประลองครั้งนี้ก็ต้องตกใจเช่นกัน “ท่านราชทินนามหานช่วยมู่เฉียนซี ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีอาจจะชนะการประลองในครั้งนี้!”
“หลายปีมานี้ การท้าประลองสิบสองราชทินนามไม่เคยมีใครในสิบสองราชทินนามช่วยคนนอกมาก่อน ราชทินนามหานนับได้ว่าเปิดแม่น้ำสายแรก!”
“……”
กู้ไป๋อีคนเดียวสกัดกั้นไว้ได้สิบคน ภายใต้ปราณกระบี่อันเย็นชานั้นในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทําไมฝ่าบาทถึงได้กลัวกู้ไป๋อี
แต่…
หลงฉือมองไปยังเงาร่างสีขาวนั้น แววตาเพ่งมองไปอย่างจดจ่อ ทำไมเขาถึงรู้สึกว่ากู้ไป๋อีดูอ่อนแอลง
เป็นไปได้หรือไม่ว่ามันเป็นเพราะการควบคุมของเมืองเฮยตูที่ทําให้เขารู้สึกไปเองเช่นนี้
ราชทินนามเฮยพุ่งเข้าไปหามู่เฉียนซี “คราวที่แล้วข้าถูกเจ้าลอบทําร้าย ครั้งนี้ข้าจะกลับคืนสู่สนามประลองอย่างผ่าเผย”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าจะไม่ขายหน้าไปทั่ว!”
“คนขายหน้าจะต้องเป็นเจ้า!” ราชทินนามเฮยหยิบดาบปลายโค้งสีดําออกมา
ตอนนี้กู้ไป๋อีไม่สามารถมาดูแลมู่เฉียนซีได้ ดังนั้นนางจึงต้องเริ่มจริงจังกับสาวน้อยผู้นี้
ทันใดนั้นหลงฉือก็มองมาที่นางอย่างเย็นชา ใบหน้าของราชทินนามเฮยดําคล้ำ ฝ่าบาทไม่อนุญาตให้สาวน้อยผู้นี้ตาย ช่างยุ่งยากเสียจริง!
ในเมื่อฆ่าไม่ได้ ก็ต้องคิดสั่งสอนสาวน้อยผู้นี้ให้ดี
ปัง! กระบี่มังกรเพลิงปะทะเข้ากับดาบดําของนาง
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีลอยออกมา
ไม่ว่าคนของเมืองเฮยตูจะแข็งแกร่งสักแค่ไห
