จ้า ความลับที่เกี่ยวกับพี่ไป๋อี”
“เจ้าต้องการจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ!”
“แม้ว่าข้าจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าเจ้า แต่ว่าเจ้าเองก็เป็นคนที่ตรงไปตรงมาผู้หนึ่ง เช่นนั้นข้าจะพูดเลยก็แล้วกัน การที่พี่ไป๋อีกลับมายังเมืองเฮยตูอีกครั้งหนึ่ง เจ้าคิดว่าจะไม่มีราคาใดที่เขาจะต้องจ่ายหรือ?” ราชทินนามเฮยกล่าว
มู่เฉียนซีถามต่อ “ราคาอะไร?”
ราชทินนามเฮยกล่าว “หากผู้ที่จากเมืองเฮยตูไปแล้วได้กลับมาอีกครั้ง เช่นนั้นจะต้องไปยังสถานที่แห่งนั้น หากทันทีที่มิยอมไปจะถูกพลังของเมืองเฮยตูดูดเอาพลังชีวิตทั้งหมดไป”
มู่เฉียนซีถามต่อไปอีก “สถานที่แห่งนั้น หมายถึงสถานที่ใด?”
ราชทินนามเฮยกล่าว “นี่เป็นความลับเมืองเฮยตูของพวกเรา ซึ่งไม่สามารถที่จะบอกแก่ผู้อื่นได้”
“ข้าเองก็ไม่เคยไปมาก่อน ข้ารู้แค่เพียงว่าสถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง เมืองเฮยตูตั้งอยู่มามากกว่าหนึ่งหมื่นปี ไม่มีตำแหน่งราชทินนามคนใดที่เข้าไปแล้วสามารถออกมาอย่างมีชีวิตได้ ส่วนผู้ที่สามารถรอดออกมาอย่างมีชีวิตได้นั้นมีเพียงผู้เดียว นั่นก็คือฝ่าบาทของพวกเราเพียงผู้เดียวเท่านั้น”
.
.
