รต่อสู้อย่างไม่หยุดยั้งหนึ่งร้อยครั้งจะน่าตื่นเต้นและอันตราย แต่การท้าประลองไปอย่างทีละชั้นทีละชั้น เห็นได้ชัดเลยว่าความรวดเร็วของนางนั้นไวกว่าเมื่อคราวที่หอคอยห่งความตายมากนัก
แต่เสี่ยวไป๋กลับบอกว่าเขาใช้เวลากับที่นี่ไปนานถึงเจ็ดปี
ระยะเวลาเจ็ดปีนี้มิใช่ระยะเวลาที่ได้เสียไปตั้งแต่ชั้นที่หนึ่งถึงชั้นที่แปดของหอคอยโลหิต แต่ว่าเสียไปกับชั้นที่เก้าของหอคอยโลหิตเพียงชั้นเดียว
ในการต่อสู้ของแต่ละชั้น แม้ว่ามู่เฉียนซีจะมิเคยได้รับบาดเจ็บอย่างหนักแต่ก็มีร่องรอยของการบาดเจ็บให้พบอยู่ถมไป แต่ทุกครั้งก็ล้วนสามารถที่จะยืนหยัดเอาไว้ได้
ระยะเวลาเก้าสิบเก้าวัน นางได้ผ่านด่านของชั้นล่างแปดชั้นทั้งหมดแล้ว
ในเวลานี้ทุก ๆ คนของหอคอยโลหิตล้วนแต่เรียกนางว่าตัวประหลาด
ใช่แล้ว ตัวประหลาด นับตั้งแต่มีเมืองเฮยตูขึ้นมา ไม่มีผู้ใดที่จะฝ่าไปยังชั้นที่แปดได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
แม้แต่ราชทินนามหานผู้หล่อเหลาก็ยังใช้ระยะเวลาถึงครึ่งปีเชียวนะ!
ราชทินนามเฮยกล่าวด้วยความไม่พอใจ “ฝ่าขึ้นไปยังชั้นที่แปดด้วยความรวดเร็วเช่นนี้แล้วมีประโยชน์อะไร? คิดว่าด่านนั้นของหอโลหิตมันผ่านไปได้ง่ายดายจริง ๆ เหรอ? แค่ไม่ระมัดระวังเพียงนิดเดียว จะต้องเกิดการคุ้มคลั่งอยู่ในนั้นแล้วฆ่าตัวเองเสียอย่างแน่นอน”
ในตอนนี้กู้ไป๋อีกำลังพูดคุยอยู่กับมู่เฉียนซีอยู่ตามลำพัง
มู่เฉียนซีถามขึ้น “เสี่ยวไป๋ หอโลหิตคืออะไร?”
กู้ไป๋อีหันกลับมาตอบ “ในนั้
