ากหอคอยโลหิตได้ มิมีผู้ใดไม่เหมือนปีนป่ายออกมาจากนรก พี่ไป๋อีคอยให้ท้ายนางอยู่ เกรงว่าจะมิได้นะ!”
ปัง! กู้ไป๋อีได้โยนห่อสีดำห่อเล็กออกมาห่อหนึ่งและมันได้ระเบิดขึ้นด้านหน้าของนาง
การออกมายังเวทีประลองยุทธ์ของหอคอยโลหิตนั้นไม่สามารถที่จะลงไม้ลงมือกันได้ ราชทินนามเฮยเองก็คาดไม่ถึงว่ากู้ไป๋อีก็ยังจะลงมือ
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
ควันที่เกิดจากระเบิดของห่อเล็ก ๆ นั้นทำให้นางไอออกมายกใหญ่ ราชทินนามเฮยกล่าว “กู้ไป๋อี นี่มันคืออะไรกัน?”
กู้ไป๋อีกล่าวอย่างเฉยเมย “นี่เป็นอาวุธลับที่คุณหนูใหญ่มอบให้ข้าเอาไว้ป้องกันสตรีหื่น มันมีพิษ! เจ้ารักษาตัวให้รอดเป็นยอดดีเถอะ!”
“เด็กสาวนั่น!” ราชทินนามเฮยโกรธเสียจนแทบกระอักเลือดออกมา
หลังจากราชทินนามเฮยได้จากไปอย่างโกรธเกรี้ยวแล้ว สายตาของกู้ไป๋อีก็มองไปทางหน้าต่างอย่างลึกล้ำ
ที่ราชทินนามเฮยกล่าวเอาไว้มิผิด ผู้ที่สามารถมีชีวิตรอดออกมาจากหอโลหิตได้ มิมีใครที่มิได้ปีนป่ายออกมาจากนรก
ได้พบเห็นการเข่นฆ่าจนเคยชิน และได้เห็นเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลถึงได้ฝ่าด่านนี้ออกมาได้
ถึงแม้ว่าสาวน้อยจะมิใช่ผู้ที่จิตใจดีมีเมตตาอารี แต่นางก็คงยังมิได้ผ่านเรื่องราวเหล่านั้นมาทั้งหมดอย่างแน่นอน
การที่จะฝ่าออกมานั้นจะต้องมิใช่ความยากเย็นอย่างธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน
แต่เขาเชื่อว่านางจะสามารถทำได้อย่างแน่นอน
เมื่อขึ้นไปยังชั้นที่เก้าของหอคอยโลหิต มู่เฉียนซีก็ได้เห็นตัวของต
