เสียหน่อย”
มู่เฉียนซีกล่าว “ตัวประหลาดพันปีที่สำเร็จได้เป็นตำแหน่งราชทินนามมิอาจจะรับมือได้ง่าย ๆ แน่นอนว่าข้าจะต้องอยู่ให้ห่างจากนาง”
กู้ไป๋อีถามขึ้น “คุณหนูใหญ่ มาวันนี้เจ้าได้สำเร็จเป็นตำแหน่งจักรพรรดิแล้ว ต้องการจะไปจากเมืองเฮยตูเลยหรือไม่?”
หลงฉือได้เริ่มสนใจในการมีอยู่ของคุณหนูใหญ่แล้ว ยากที่จะเลี่ยงไม่ให้พบว่านางนั้นพิเศษ!
หากทันทีที่หลงฉือมีความคิดบางอย่าง นางจะเป็นอันตรายอย่างมากอย่างแน่นอน
“จากไป? เพราะตุ๊กตาตัวน้อยที่มืดมน ราชทินนามเฮยนั่นหรือ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“ต่อจากนี้ไปมันจะอันตรายยิ่งขึ้น และไม่เพียงแค่จากนางเท่านั้น”
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าต้องการให้ข้าได้เป็นตำแหน่งมหาจักรพรรดิ ข้าก็ได้ตอบรับไว้แล้ว มาตอนนี้ข้าสำเร็จได้เป็นตำแหน่งจักรพรรดิ เจ้ากลับต้องการให้ข้าจากไป เช่นนี้มิได้!”
“อีกทั้งเพราะการท้าสู้กับหอคอยแห่งความตาย ทักษะกระบี่และทักษะโยวหลัวของข้าก็ได้ฝึกฝนไปจนดีเยี่ยมเป็นอย่างมากแล้ว แต่ทว่ายังมิได้บรรลุจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่สี่ ยังมิบรรลุเป้าหมายของการออกมาฝึกฝนในครั้งนี้ จะให้จากไปเร็วเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า?”
.
.
