กู้ไป๋อีตะลึงไปเล็กน้อย “หลงฉือ เจ้าสนใจหอคอยแห่งความตายขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรกัน”
หลงฉือกล่าว “ตั้งแต่ที่เจ้าฝ่าออกมาจากมิติแห่งความตายได้ ก็ไม่มีใครสามารถที่จะออกมาจากมิติแห่งความตายโดยมีชีวิตออกมาได้ ข้าก็เลยสงสัยยังไงเล่า ไม่รู้ว่าคนงามของเจ้านั้นไปถึงชั้นใดกันแล้ว?”
กู้ไป๋อีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เรื่องนี้ยิ่งไม่ต้องให้เจ้ามาสนใจเลย”
หลงฉือยิ้มแล้วกล่าว “เจ้าเย็นชาเช่นนี้มาโดยตลอดไป๋อี ไม่รู้ว่าคนงามของเจ้าจะสามารถรับได้ไหวหรือไม่”
สถานการณ์ในชั้นที่เก้านั้น กู้ไป๋อีเองก็รู้เช่นกันว่าเป็นเช่นไร
กุกกัก! กุกกัก!
ส่วนมู่เฉียนซีในตอนนี้นั้น นางก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมรณะจากรอบด้านที่ทำให้รู้สึกไม่สบายตัวเป็นอย่างมาก นางจึงนำถังใบใหญ่ใบหนึ่งที่แผ่พลังของยาน้ำออกมา และเทมันออก
แม้ว่ารูปลักษณ์ของมันจะดูเหมือนกับไก่ต้มยาซึ่งสภาพดูไม่ค่อยจะดีนัก แต่ทว่ามันกลับทำให้กลิ่นอายมรณะเหล่านั้นค่อย ๆ กระจายออกไปอย่างช้า ๆ
หลังจากกินยาเม็ดเข้าไปหลายเม็ด พลังวิญญาณของนางก็ได้โคจรขึ้นมาเป็นปกติ
เมื่อเงาร่างสีม่วงเริ่มขยับตัว มู่เฉียนซีก็ได้พุ่งออกไป
“ฮิฮิฮิ!”
“หึหึหึ!”
“ลาลาลา!”
มีเสียงที่แปลกประหลาดบางเสียงดังมาจากรอบ ๆ ด้าน มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าพวกวิญญาณพวกนี้หากหลอกหลอนไม่เป็นก็ไสหัวไปเสียเถอะ!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
เงาร่างจำนวนมากได้ปรากฏขึ้นจากทุกทิศทางและมุ่งเข้ามา
“มังกรเพลิ
