งสังหาร!” เปลวเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกไปและได้ฟาดฟันเงาดำเหล่านั้นขาดออกเป็นสองท่อน
หลังจากที่พวกมันได้แยกออกเป็นสองส่วนไปแล้ว มันก็สามารถกลับมารวมเข้าด้วยกันเป็นรูปร่างอีกครั้ง
“กระบี่มังกรเพลิงไร้ผลกับกลิ่นอายมรณะ!” แม้แต่ตัวของกระบี่มังกรเพลิงเองมันก็ยังรู้สึกโกรธเกรี้ยวและหงุดหงิด
มู่เฉียนซีกล่าว “มังกรเพลิง เจ้ากลับไปเถิด!”
ที่รอบกายของมู่เฉียนซีนั้นมีพลังธาตุน้ำคืบคลานอยู่ เสียงหัวเราะคิกคักที่อยู่รอบด้านนั้นดังอยู่อย่างไม่ขาดสาย
กลิ่นอายมรณะในที่แห่งนี้มันแข็งแกร่งกว่าในมิติที่หงส์ดำได้ส่งนางไปมากมายนัก
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! ขวดยาชนิดน้ำได้ลอยออกไป พลังวิญญาณธาตุน้ำได้รั้งพวกกลิ่นอายมรณะในที่แห่งนี้เอาไว้
ลูกศรน้ำดอกหนึ่งได้พุ่งออกไป มู่เฉียนซีเปิดปากกล่าวขึ้น “จงระเบิดมัน!”
บึ้ม!
เสียงหนึ่งดังขึ้น ยาชนิดน้ำนั้นระเบิดเข้าที่ใจกลางของกลิ่นอายมรณะนั่น กลิ่นอายมรณะที่ถูกกักขังเอาไว้ด้วยฤทธิ์ยานั้นได้ถูกฤทธิ์ของยาค่อย ๆ ทำการกัดกร่อน
บนใบหน้าของมู่เฉียนซีเผยรอยยิ้มออกมา นางกล่าวขึ้น “ดูท่าแล้วแผนการต่อสู้เช่นนี้จะมีผลกับพวกเจ้ายิ่งนัก เช่นนั้นข้าก็จะเล่นเป็นเพื่อนกับพวกเจ้าให้ถึงที่สุดก็แล้วกัน! จะจัดการพวกเจ้าไปให้เกลี้ยงเลยทีเดียว”
ปัง ปัง ปัง!
การที่มู่เฉียนซีมีพลังของทั้งยาเม็ดและยาชนิดน้ำอยู่อย่างเต็มเปี่ยมนั้น ถ้าจะต่อสู้ฝ่าออกไปก็ไม่ยากเย็น แต่ทว่านางกลับต้องการที่จะเป็นฝ่ายบุกเข
