่ข้าขอปฏิเสธที่จะกล่าวคำว่ายอมแพ้ต่อเจ้า เพราะข้าชอบศพที่สวยงามมากกว่า วันนี้ต่อให้เจ้าไม่ต้องการต่อสู้ เจ้าก็ต้องสู้อยู่ดี”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าไม่เคยคิดจะยอมแพ้ และคนที่ต้องกลายเป็นศพจะต้องไม่ใช่ข้าแน่นอน แต่เป็นเจ้า”
“เหอะ เหอะ เหอะ! เจ้าก็คอยดูเองก็แล้วกัน!”
เสียง ชิ้ว ชิ้ว! ดังขึ้นสองครา มีดโค้งงอพระจันทร์เสี้ยวสองเล่มก็พุ่งไปทางมู่เฉียนซีทันที
มู่เฉียนซีหลบท่ามกลางการโจมตีของมีดพระจันทร์เสี้ยว
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!” เข็มยาหลายเข็มพุ่งออกไป
เมื่อเผชิญหน้ากับเข็มยาที่เหมือนสายฝนเช่นนี้ โหลวหยูนก็รีบหลบหลีกทันที
เขายิ้มและกล่าวว่า “แม่นางน้อย ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินเจ้าต่ำไปแล้ว”
ความเร็วของมีดพระจันทร์เสี้ยวเร็วขึ้น และกระบี่ที่ร้อนแผดเผาก็ปรากฏขึ้นในมือของมู่เฉียนซี!
ตูม!
การปะทะกันระหว่างทั้งสองนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น
“ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดนางถึงสามารถมาชั้นที่สองได้ในเวลาหนึ่งเดือน ความแข็งแกร่งของแม่นางน้อยผู้นี้ช่างวิปริตจริง ๆ”
“รับมือได้ยากมาก! หากเป็นข้า เกรงว่าจะต้องระมัดระวังให้มากเมื่อต้องรับมือกับนาง”
“ถึงแม้ว่าสาวน้อยผู้นี้จะผิดวิปริต แต่พวกเจ้าก็อย่าได้ลืมไปว่าโหลวหยูนก็รับมือได้ยากเช่นกัน ต่อให้เขาแพ้ เขาก็ต้องฉีกเนื้อหนังมังสาของคู่ต่อสู้ได้เช่นกัน!”
ตูม!
ร่างของทั้งสองแยกออกจากกัน และสีหน้าของทั้งสองก็ไม่ค่อยจะดีนัก!
คราบเลือดสีแดงสดปรากฏขึ้น
