บนแก้มของมู่เฉียนซี นางถูกคมมีดนั้นกรีด
แต่เปลวเพลิงของกระบี่มังกรเพลิงก็เผาเสื้อผ้าของโหลวหยูนจนขาดรุ่งริ่งเช่นกัน
โหลวหยูนมองมู่เฉียนซีด้วยความโหดเหี้ยม “ช่างเป็นสาวน้อยที่รับมือได้ยากจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าก็เช่นกัน!”
ผู้แข็งแกร่งกับผู้แข็งแกร่งต่อสู้กันไปมาไม่รู้กี่กระบวนท่าต่อกี่กระบวนท่า
พลังวิญญาณธาตุวารีได้ก่อตัวขึ้นรอบตัวมู่เชียนซี และมู่เฉียนซีก็โจมตีไป!
“ทักษะโยวหลัว!”
ตูม!
เสียงดังสนั่นขึ้น และร่างของโหลวหยูนก็กระเด็นลอยออกไป
ในตอนนี้ มีดพระจันทร์เสี้ยวที่อยู่ในมือของเขาพุ่งออกมา และมู่เฉียนซีก็เอียงตัวหลบ แต่มีดพระจันทร์เสี้ยวอีกเล่มกลับพุ่งออกมาจากพื้น!
พรวด!
แม้ว่าการตอบสนองของมู่เฉียนซีจะเร็วมาก แต่ข้อมือของนางก็ถูกคมมีดเล่มนี้กรีดอยู่ดี
เพียงนิดเดียว!
ข้อมือข้างหนึ่งของมู่เฉียนซีถูกย้อมไปด้วยเลือด
พรวด! โหลวหยูนกระอักเลือดคำโตออกมา
เขายิ้มพลางกล่าวว่า “เจ้าแข็งแกร่งมาก ข้าแพ้แล้ว แต่ข้อมือของเจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ เพราะฉะนั้นเจ้าก็ไม่อาจถือกระบี่ได้แล้ว เจ้ามีชีวิตรอดอยู่ที่นี่ได้ไม่นานหรอก ฮ่าฮ่าฮ่า!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใครบอกว่าข้อมือของข้าจะถือกระบี่ไม่ได้ มันเป็นเพียงบาดแผลที่ถลอกผิวหนังเล็กน้อยก็เท่านั้น”
ทุกคนรู้สึกประหลาดใจขึ้น นางว่ายังไงนะ นางบอกว่ามันเป็นเพียงบาดแผลที่ถลอกผิวหนังเล็กน้อยอย่างนั้นเหรอ!
โหลวหยูนยิ้มพลางกล่าว “แม่นางน้อย เจ้าอย
