ะเป็นน้ำแข็ง มันก็ไม่สามารถที่จะป้องกันคลื่นเสียงของข้าได้”
มู่เฉียนซีได้นำเข็มยาออกมาแล้วทิ่มเข้าไปที่แขนของตนเอง มุมปากของนางยิ้มยกขึ้นเบาๆ เจ้าหมอนี่ใช้วิธีการเช่นนี้กับนาง ช่างเป็นความผิดพลาดมหันต์นัก
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
ที่ข้างกายของมู่เฉียนซีได้มีชั้นน้ำแข็งก่อตัวขึ้นมามากขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนเกาเทียนนั้นก็ได้เข้ามาใกล้เสียแล้ว “โฮก!” เป็นเสียงคำรามที่กึกก้องอีกเสียงหนึ่ง
แกรก! แกรก!
ชั้นน้ำแข็งที่อยู่ตรงหน้าได้ถูกพลังของเขากระแทกแตกไปทันใด จากนั้นเขาก็ยื่นกรงเล็บออกไปทางมู่เฉียนซี
“การดิ้นรนที่ไร้ประโยชน์ของเจ้าจบลงเพียงเท่านี้ ไปนรกเสียเถอะ!”
เสียงกล่าวหยอกล้อเสียงหนึ่งลอยมา “ผู้ที่ควรไปนรกนั่น เกรงว่าจะเป็นเจ้า!”
เกาเทียนนึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ชั้นน้ำแข็งแตกไปนั้น ดอกบัวที่เร่าร้อนเป็นอย่างมากดอกหนึ่งที่มีพลังแห่งการทำลายล้างได้พุ่งมาทางตัวเขา
หลังจากความเหน็บหนาวก็กลับมีพลังการโจมตีของเปลวเพลิงที่น่าหวาดหวั่นเช่นนี้ เกาเทียนเบิกตากว้างแล้วกล่าว “เป็นไปได้อย่างไร?”
