ดของเจ้าเถอะ! เมื่อถึงเวลาที่เจ้าจะต้องลงนรกจะได้ไม่ต้องไปพูดว่าข้ามิได้ให้โอกาสเจ้า”
มู่เฉียนซีได้นำกระบี่มังกรเพลิงออกมา นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คำพูดนั้น ข้าจะปิดผนึกและส่งคืนให้เจ้าโดยที่ไม่แตะต้องมัน”
“มังกรเพลิงสังหาร!”
เมื่อเทียบกับการเผชิญหน้ากับคนนับร้อยแล้ว การเผชิญหน้ากับคนเพียงคนเดียวนั้นมันเบาสบายกว่ากันเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อได้เห็นความรวดเร็วในการหลบหลีกของเกาเทียน มู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าผู้นี้ไม่เหมือนปกติธรรมดาทั่วไป ควรจะกล่าวได้ว่าคู่ต่อสู้ที่เมืองเฮยตูนี้แข็งแกร่งมากกว่าคู่ต่อสู้ที่โลกภายนอกมากมายนัก
เกาเทียนกล่าว “แม่นางน้อย การโจมตีนี้ดูท่าแล้วก็ไม่เลวเลย แต่ว่ามันเชื่องช้าเกินไป!”
ขาอันยาวยืดของเขาได้กวาดเข้ามาในทันที
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอย่างรีบรน “โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
ปัง!
ความรวดเร็วของคนผู้นี้ไม่ธรรมดา!
เกาเทียนยิ้มแล้วกล่าว “ที่แท้แม่นางก็เป็นผู้บำเพ็ญภูตธาตุน้ำนี่เอง! แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญภูตเมื่อเผชิญหน้ากับข้าก็ไร้ซึ่งความได้เปรียบใด!”
“โฮก!”
“หมาป่าสีฟ้าคำราม!” เสียงคำรามของเขาทำให้เกิดคลื่นเสียงไปรอบบริเวณ
ทำให้ผู้ที่ได้ยินเสียงนี้ปวดหัวจนหัวแทบระเบิด
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
มู่เฉียนซีอัญเชิญน้ำแข็งออกมาเพื่อที่จะป้องกันมันเอาไว้
“ปัง!”
ความเร็ว คนนี้มีความเร็วที่ไม่ธรรมดา!
เกาเทียนยิ้มแล้วกล่าว “เจ้าช่างไร้เดียงสาเสียจริง ถึงแม้ว่าจ