งวิญญาณให้กับนางก็ได้กลายเป็นน้ำน้อยที่แพ้ไฟไปเสียแล้ว คู่ต่อสู้ของนางกลับยังเหลืออีกตั้งครึ่งหนึ่ง
หัวหน้าตัวเล็กนามว่าปู่ ๆ พุ่งออกมา “สาวน้อย คราวที่แล้วข้าไม่ได้ฆ่าเจ้าในการโจมตีเดียว แต่ครั้งนี้ข้าจะ…”
หลบ!
ความเร็วของเจ้าตัวเล็กนี่รวดเร็วมากจนมิอาจหลบได้!
ในตอนนั้นเอง เงาดําเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเร็วกว่าเจ้าหัวหน้าตัวเล็กนี่ มันพูดอย่างเย็นชาว่า “หยุดนะ พวกเจ้าอยากทําผิดกฎหรือไง?”
มู่เฉียนซีคิดไม่ถึงเลยว่า ผู้ที่ปรากฏตัวออกมาช่วยเอาไว้จะเป็นหนูทะเลทรายตัวน้อยที่นำทางมาตัวนั้น
ปัง! มู่เฉียนซีที่เหนื่อยล้าก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป นางล้มลงไปในทันที
เงาร่างสีขาวพุ่งเข้ามาและจับนางไว้
ทุกคนมองไปที่ชายหนุ่มที่สง่างามตรงหน้าพวกเขาด้วยความประหลาดใจ ชายในชุดขาวผู้เย็นชาราวกับหิมะบนยอดเขา เขานั้นเข้ากันกับเมืองเฮยตูแห่งนี้ไม่ได้เลยสักนิด
หัวหน้าปู่ผู้นั้นที่ถือได้ว่าเป็นคนเก่าแก่แห่งเมืองเฮยตูนี้ เมื่อเขาเห็นร่างสีขาวนั่นดวงตาของเขาก็หดแคบลง
เขาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ “กู้…ท่านกู้…ท่าน…ท่านกลับมาแล้วหรือ?”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาอันเย็นชาของกู้ไป๋อี ขาทั้งสองข้างของเขาก็สั่นระริก “ข้า…ข้าไม่รู้ว่าท่านรู้จักกับนาง ข้า…”
กระบี่เฉียนหานสีฟ้าเงินพุ่งออกมา และวงล้อจันทราสีเงินก็ผ่าคนผู้นี้ออกเป็นสองซีก
ความโหดร้ายและเย็นชาทําให้พวกที่ตามล่ามู่เฉียนซีจากไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่อาจยั่วยุชายผู้นี้ได้
หนูทะเลทร
