กลุ่มจะอันตรายมาก แต่หากเป็นเช่นนั้น มันก็ยังไม่สมกับข่าวลือความอันตรายของเมืองเฮยตูเลย?”
กู้ไป๋อีกล่าว “ฆ่าคนหนึ่งร้อยคน เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”
“คุณหนูใหญ่ตามข้ามา”
กู้ไป๋อีนําทางไปด้านหน้า และมาถึงจุดสูงสุดของป้อมปราการ
เมื่อมองออกไป เมืองเฮยตูทั้งเมืองก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
มีป้อมปราการสิบสองแห่งที่สูงเหมือนกันกับป้อมปราการของกู้ไป๋อี้ และหอคอยอีกสามหลังที่สูงกว่าป้อมปราการนี้
กู้ไป๋อีกล่าว “หอคอยทั้งสามแห่งนี้เรียกว่าหอคอยแห่งความตาย หอคอยโลหิต และหอคอยทมิฬ”
“เมื่อฝ่าไปถึงชั้นบนสุดของหอคอยแห่งความตาย เจ้าจะได้รับตําแหน่งจักรพรรดิ มีเพียงผู้ที่ได้รับตําแหน่งจักรพรรดิเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ออกจากเมืองเฮยตู มิเช่นนั้นจะต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นหรือตายก็ตาม”
“เมื่อฝ่าไปถึงจุดที่สําคัญที่สุดของหอคอยโลหิต เจ้าจะได้รับตําแหน่งมหาจักรพรรดิ”
“และเมื่อถึงจุดสูงสุดของหอคอยทมิฬ เจ้าก็จะกลายเป็นตําแหน่งอันสูงส่งอย่างราชทินนาม ตำแหน่งราชทินนามนั้นไม่เหมือนกับตําแหน่งอื่น ๆ เพราะมันมีเพียงสิบสองที่เท่านั้น”
ดวงตาของมู่เฉียนซีฉายแววตื่นตะลึง “หรือว่า? หรือว่าเสี่ยวไป๋เจ้าได้รับตำแหน่งอันสูงส่งนี้?”
กู้ไป๋อีกล่าว “สิบกว่าปีก่อนข้าได้รับตำแหน่งราชทินนามแล้ว”
มู่เฉียนซีเอ่ยถามขึ้นว่า “แล้วเจ้าใช้เวลากี่ปี?”
“สิบสองปี”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความประหลาดใจ “สิบสองปี?”
“เมืองเฮยตูเป็นสถา