ฟึบ ฟึบ ฟึบ!
ทันทีที่มู่เฉียนซีเดินเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ นั้น อาวุธลับที่ซ่อนอยู่ก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง
ทั้งมีดเล่มเล็กและเข็มเล็กสีดำสนิท เพียงแวบเดียวมู่เฉียนซีก็มองออกแล้วว่าพวกมันนั้นเคลือบไปด้วยพิษ
หากเดินทางบนถนนใหญ่ก็จะเป็นเป้าหมายที่ชัดเจน หากเดินทางบนตรอกซอยเล็ก ๆ ก็จะมีอันตรายถึงชีวิต
ดวงตาของมู่เฉียนซีฉายแววอำมหิตออกมา เล่นสกปรกอย่างนั้นสินะ?
มู่เฉียนซีจึงรีบพุ่งออกไปจากตรอกเล็ก ๆ แห่งนี้ ในตอนที่นางพุ่งออกไปนี่เอง เนื่องด้วยความรวดเร็วของนางยังไม่รวดเร็วพอ แขนของนางจึงถูกมีดเล่มเล็กที่คมกริบบาดเอา
มู่เฉียนซีสะดุดล้มลงในทันใด แต่ทว่านางก็ยังฝืนลุกขึ้นเดินต่อไป
เส้นทางต่อจากนี้ไร้ซึ่งอาวุธลับ มู่เฉียนซีหยุดพักอยู่ที่มุมกำแพงด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก
จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังเข้ามา หนึ่งคน…สองคน…
มากันไม่น้อยเลย!
เสียงที่หนึ่งดังขึ้น “สาวน้อยผู้นี้น่าจะโดนพิษเสียจนสติเลือนรางแล้ว จัดการกับเจ้าหนูที่มาใหม่นี่ไม่เปลืองแรงเลยแม้แต่น้อย!”
“บางทีถ้าหากว่านางอยู่ที่ถนนใหญ่ นางอาจจะสามารถดิ้นรนไปได้อีกสักพัก แต่เมื่อนางมาเดินในตรอกเล็ก ๆ เช่นนี้แล้ว นับว่าช่างรนหาที่ตายเสียจริงเชียว!” อีกเสียงเอ่ยเสริม
“พี่ใหญ่ ต้องบอกเลยว่าเด็กสาวผู้นี้งดงามยิ่งนัก! ที่เมืองเฮยตูของพวกเราไม่มีสาวงามเช่นนี้มาเยือนเป็นเวลานานมากแล้ว ถ้าหากว่าต้องพิษตายไปเสียก่อน ก็น่าเสียดายยิ่งนัก!”
“ดังนั้นแล้
