ว! ก่อนที่นางจะตายไป พวกเรา…”
พวกเขารู้สึกว่าไม่ควรถอนพิษให้แก่นางด้วยเพียงเพราะใคร่ในความงดงาม เพราะทันทีที่ถอนพิษให้แล้วอาจจะทำให้ตนเองตกอยู่ในอันตรายก็เป็นได้
อยู่ในเมืองเฮยตูนั้นจะไม่ระมัดระวังได้อย่างไร?
ฟึบ ฟึบ ฟึบ!
ทันใดนั้นเงาแสงสีเงินหลายเงาได้สาดแสงขึ้นมา!
ซึบ!
ที่คอของคนเหล่านี้ได้มีเข็มยาปักเข้าไปหลายเข็ม
มู่เฉียนซีที่เดิมทีได้นั่งยองลุกไม่ขึ้นอยู่ที่มุมกำแพง บัดนี้กลับค่อย ๆ ลุกยืนขึ้นมาอย่างช้า ๆ พวกเขามองมู่เฉียนซีด้วยสายตาที่ตกตะลึงปากอ้าตาค้างแล้วกล่าว “เจ้า…เจ้ามิได้ต้องพิษ?”
มู่เฉียนซีจัดการกับปากแผลเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนางอย่างไม่รีบร้อน จากนั้นก็กล่าวว่า “ด้วยพิษคุณภาพต่ำเหล่านี้ของพวกเจ้า ก็ยังหวังที่จะวางพิษให้ข้าร่วงไปอีกรึ? ช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”
บาดแผลได้ถูกจัดการเสร็จสิ้นในเวลาไม่นาน และเลือดก็มิได้ไหลออกมาอีกต่อไป
เมื่อเห็นความเย็นชาบนใบหน้าของสาวน้อย พวกเขารู้แล้วว่าได้ถูกผู้อื่นลอบเล่นงาน
มู่เฉียนซีสะบัดมือแล้วเก็บเข็มยาเหล่านั้นกลับมา ส่วนพวกเขาเหล่านั้นก็ตัวอ่อนล้มลงไปกับพื้นราวกับไร้แล้วซึ่งกระดูก
พวกเขาตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก บ้าจริง นี่มันพิษอะไรกัน?
มู่เฉียนซีกล่าว “หากต้องการมีชีวิตรอด เช่นนั้นก็จงบอกกฎของเมืองเฮยตูแก่ข้า!”
เสี่ยวไป๋มิได้กล่าวกับนางเอาไว้ เกรงว่าคงต้องการให้นางได้รู้ด้วยตัวเอง
แต่ก็ไม่รู้ว่าในตอนนี้เขาเป็นเช่นไรบ้าง?
ถ้ามิได้เข้าม
