าในเมืองเฮยตู เขามีความมั่นใจที่จะสามารถออกจากทะเลทรายดำได้หรือไม่?
เมื่อได้ยินคำถามนี้ของมู่เฉียนซี พวกเขากล่าว “คิดที่จะให้พวกเราตอบคำถามนี้ มิสู้เจ้าฆ่าพวกเราไปเสีย!”
เดิมทีพวกเขาล้วนแต่ไม่กล้าลงมือกับนางซึ่งเป็นผู้มาใหม่ และมาตอนนี้ก็กลับยังมีท่าทางที่ไม่กลัวตาย มู่เฉียนซีจึงรู้สึกแปลกประหลาดใจอยู่บ้าง
ดวงตาของนางเปล่งประกายออกมาพลางกล่าวว่า “หรือว่าถ้าหากพวกเจ้าตอบคำถามของข้าแล้วพวกเจ้าจะต้องตาย? มิตอบก็ต้องตายเช่นกัน เช่นนั้นแล้วพวกเจ้าจึงเลือกที่จะตายไปเสีย เพื่อที่จะไม่ให้เป็นการง่ายดายแก่ข้าใช่หรือไม่?”
พวกเขามิได้ตอบอะไร เกรงว่าคงจะยอมรับเสียแล้ว
มู่เฉียนซียิ้มเยาะ “แต่พวกเจ้าคงไม่สามารถที่จะจินตนาการได้ว่าการอยู่อย่างไม่สู้ตายไปนั้นมันน่ากลัวเสียยิ่งกว่า!”
ฉับพลันมู่เฉียนซีก็ได้สะบัดมือ จากนั้นเข็มยาอีกหลายเข็มก็ได้พุ่งออกไปอีกครั้ง
ก่อนที่พวกเขาจะตายอย่างเจ็บปวดทรมานนั้น ไม่รู้เลยว่าพวกเขาไปมีความกล้ามาจากไหนและได้ทำการปลิดชีพตนเองเสียเช่นนี้!
มู่เฉียนซีบ่นกับตัวเองเบา ๆ “เสียแผนจริง ๆ คนเหล่านี้ของเมืองเฮยตูนั้นไม่เหมือนกับคนปกติทั่วไปสักนิด”
ไม่สามารถถามอะไรได้จากคนเหล่านี้ แต่นางก็ไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถถามได้จากคนอื่น ๆ …
ทั้งเมืองเฮยตูนั้นเป็นสนามรบแห่งการฆ่าฟัน ทุกเวลาล้วนแต่มีผู้เข้าจู่โจมนางและต้องการให้นางตาย
แน่นอนว่านางเองก็มิได้ผ่อนคลาย นางคอยระแวดระวังความเค
