เป็นสถานที่ที่กองกำลังใหญ่ ๆ นำศิษย์ไปทิ้ง เป็นสถานที่ฝึกฝนความแข็งแกร่งของศิษย์ที่เป็นอัจฉริยะ และเป็นที่ซ่อนตัวของผู้ที่หลบหนีความตายนั่นเอง”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปอีกครู่หนึ่ง “สถานที่ที่กองกำลังใหญ่ ๆ นำอัจฉริยะไปทิ้ง เสี่ยวไป๋ หรือว่าเจ้า…”
กู้ไป๋อีกล่าว “เมื่อครั้งตอนที่ข้าอายุเจ็ดขวบ ข้าถูกส่งตัวไปที่นั่น ข้ามีชีวิตรอดอยู่ที่นั่นได้ หลังจากนั้นก็ถูกท่านอาจารย์พาออกไป หากเป็นไปได้ ข้าไม่อยากให้คุณหนูใหญ่ไปสถานที่เช่นนั้นจริง ๆ”
ทว่า เขาจะขัดนางได้หรือ ไม่สามารถขัดนางได้! นางจำเป็นต้องแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด และต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
มิเช่นนั้นหากผู้อื่นรู้ว่านางเป็นคนเดียวที่องค์ชายจิ่วเยี่ยให้ความสำคัญมากที่สุด นางก็จะตกอยู่ในอันตราย ต่อให้เขาอยากจะปกป้องนาง เขาก็ไร้ความสามารถนั้น
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ ครั้งตอนที่เจ้าอายุเจ็บขวบ เจ้ายังเอาชีวิตรอดอยู่ในนั้นได้เลย นี่เจ้ายังจะกลัวว่าข้าจะมีอันตรายอยู่อีกเหรอ หากที่นั่นเป็นสนามรบที่สามารถทำให้พลังของข้าแข็งแกร่งขึ้นได้ ข้าก็จะไปที่นั่นอย่างไม่คิดถอยแน่นอน”
จิ่วเยี่ย เป็นผู้แข็งแกร่งที่แม้แต่สุ่ยจิงอิ๋งก็ต้องเอ่ยปากชื่นชม
นางต้องการแข็งแกร่งกว่าเขา เหนือกว่าเขา เหยียบย่ำเขา ดังนั้นจึงต้องรีบทำให้ตัวเองแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด
กู้ไป๋อีกล่าว “ในเมื่อมันเป็นการตัดสินใจของคุณหนูใหญ่ ข้าก็จะไม่ขัดขวาง แล้วคุณหนูใหญ่คิดจะเดินทางเมื่อใด
