รงกระดูก ตอบสนองความต้องการของเจ้า!”
ที่นี่ แน่นอนว่าไม่ใช่สถานที่ต่อสู้!
ร่างชุดขาวกับชุดดำทั้งสองร่างก็ได้อันตรธานหายไปจากเมืองเหลย
เช้าวันต่อมา มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาก็ได้เห็นจิ่วเยี่ยอยู่ข้างกายนาง แต่ทันใดนั้นเองร่างของนางก็มีของหนักสิ่งหนึ่งขึ้นทับ ริมฝีปากก็ถูกปิดกั้นอย่างไร้ซึ่งการตักเตือนใด ๆ
ริมฝีปากของมู่เฉียนซีถูกกดทับอย่างรุนแรง สถานการณ์ในเช้าตรู่นี้ผิดปกติมาก มู่เฉียนซีตัดสินในแน่วแน่แล้วว่าจะต้องรีบหลอมแหวนหยกเย็นศักดิ์สิทธิ์นั้นออกมาให้เร็วที่สุด
มู่เฉียนซีใช้พลังมหาศาลจนในที่สุดก็ผลักร่างของจิ่วเยี่ยออกไปได้
นางกล่าวถามว่า “เจ้ายับยั้งไม่ได้แล้วเหรอ?”
จิ่วเยี่ยส่ายหน้าและกล่าว “เปล่า ก็แค่อยากให้ซีกลายเป็นผู้หญิงของข้าจริง ๆ สักที เมื่อถึงตอนนั้นไม่ว่าใครก็จะอยากได้เจ้าไม่ได้!”
มู่เฉียนซีผลักเขาห่างขึ้นอีก “เจ้า…เจ้าไปแช่น้ำเย็นก่อนเถอะ ข้าจะไปหลอมแหวนให้เจ้าเดี๋ยวนี้!”
ท่าทางของจิ่วเยี่ยดูจริงจังเป็นพิเศษ!
ยิ่งจริงจังมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น
“ไม่จำเป็น! ข้ารอให้ซีหลอมแหวนให้ข้า!” จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงขรึม
“นายท่านกู้!”
เย่เฉินเปิดประตูเข้ามาก็เห็นชุดสีขาวของกู้ไป๋อีเต็มไปด้วยเลือด
“นายท่านกู้ ใครทำให้ท่านบาดเจ็บได้ถึงเพียงนี้ ข้าจะไปรายงานคุณหนูใหญ่!”
กู้ไป๋อีกล่าว “อย่าบอกคุณหนูใหญ่ เจ้าจัดหาที่ให้ข้ารักษาบาดแผลก็พอแล้ว”
“ขอรับ!”
กู้ไป๋อีมียาของมู่เฉ