าคาปิดประมูลที่ทำให้ผู้คนยากที่จะเชื่อได้ และการประมูลของโรงประมูลชางหมางในครั้งนี้ก็ได้ปิดม่านจบการประมูลลงอย่างสวยงาม!
“การประมูลได้จบลงแล้ว พวกเราก็น่าจะไปกันได้แล้วล่ะ!” จื่อโยวลุกยืนขึ้นกล่าวอย่างเกียจคร้าน จากนั้นก็เดินออกไป
ส่วนกู้ไป๋อีก็เดินตามออกไปแล้วเช่นกัน ในขณะที่เหยียนเซี่ยฉีอยากจะตามออกไปด้วยแต่กลับถูกท่านพ่อของตนเองห้ามไว้
“ท่านพ่อ ข้าก็อยากจะไปดูเฉียนซีเหมือนกันนะ นางจะอาจหาญเกินไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่านางจะตะโกนราคาหมื่นล้านออกมาได้ หมื่นล้านเชียวนะท่านพ่อ!” เหยียนเซี่ยฉีตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งและรู้สึกนับถือมู่เฉียนซีด้วยใจจริง
เจ้าเมืองเหยียนกล่าว “สองท่านนั้นจะไปปรึกษาเรื่องสำคัญกับแม่นางมู่ สาวน้อยเช่นเจ้าอย่าได้ไปเกะกะพวกเขาเลย”
เหยียนเซี่ยฉีกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “สาวน้อยอะไรกัน เห็น ๆ กันอยู่ว่าเฉียนซีอายุน้อยกว่าข้า”
เจ้าเมืองเหยียนกล่าว “ถึงแม้ว่านางจะอายุน้อยกว่าเจ้า แต่ในฐานะที่ข้าเป็นพ่อ ข้าบอกได้เลยว่านางต้องเป็นปีศาจแน่ ๆ”
เหยียนเซี่ยฉีพยักหน้าเห็นด้วย “ที่ท่านพ่อพูดมาก็ถูก เฉียนซีต้องเป็นปีศาจแน่นอน”
ทันทีที่การประมูลได้สิ้นสุดลง ประตูห้องก็ถูกผลักออก
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีและมองไปที่ชายหนุ่มสองคนผู้นั้นที่จู่ ๆ ก็พรวดเข้ามาด้วยสายตาที่ดูอันตรายเป็นอย่างมาก
จื่อโยวยิ้มพลางกล่าว “เยี่ย เจ้าอย่ามองข้าด้วยสายตาเช่นนี้สิ ข้ากลัวนะ!”
ทว่า กู้ไป๋อีกลับไม่ได้
