องนางมีเสน่ห์กินใจคน ในฐานะพิธีกรประมูลในการประมูลครั้งนี้ นางย่อมรู้ดีว่าผู้ที่ส่งของมาประมูลเป็นใคร?
แม้แต่หัวหน้าโรงประมูลก็ยังกลัว ดังนั้นนางจึงต้องให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
“เจ้า…เจ้าตั้งใจ!” นายน้อยหู่กล่าวด้วยความโกรธ
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าตั้งใจ ไม่ว่าเจ้าจะเสนอราคาสูงแค่ไหน ข้าก็จะเพิ่มหยกวิญญาณเพิ่มไปอีกหนึ่งชิ้น เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะยอมแพ้ไปตอนนี้”
นายน้อยหู่กัดฟัน “เจ้าต้องการที่จะใช้วิธีที่น่ารังเกียจเช่นนี้เพื่อให้ข้ายอมแพ้ ฝันไปเถอะ! แม้ว่าข้าจะยอมแพ้ ข้าก็จะให้ราคาที่เจ้าไม่สามารถจ่ายได้”
“หนึ่งพันสองร้อยล้าน!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “ข้าเพิ่มหยกวิญญาณเพิ่มอีกหนึ่งชิ้น!”
“หนึ่งพันสาม!”
“เพิ่มอีกชิ้น!”
“……”
ตอนนี้ในโรงประมูลชางหมาง ได้เกิดฉากประหลาดเช่นนี้ขึ้น
ฝ่ายหนึ่งเพิ่มเงินหนึ่งร้อยล้าน ส่วนอีกฝ่ายกลับเพิ่มเพียงหยกวิญญาณหนึ่งชิ้น
เรื่องแบบนี้ เป็นครั้งแรกในโรงประมูลชางหมาง
“สามพันล้าน!”
ราคาของการประมูลสูงขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีพูดด้วยใบหหน้าเรียบเฉย “เพิ่มอีกชิ้น!”
เหยียนเซี่ยฉีและเจ้าเมืองเหยียนรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย “นี่มันมากเกินไปแล้วกระมัง!”
หากอีกฝ่ายยอมแพ้ เมื่อถึงเวลานั้นการจะจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อของของตัวเองนั้นช่างน่าขาดทุนเสียจริง
จื่อโยวยืนดูละครสนุก ๆ อยู่ด้านข้าง มีจิ่วเยี่ยอยู่ สาวน้อยคนสวยจะเสียเปรียบได้อย
