่างไร!
ใบหน้าของกู้ไป๋อียังคงเย็นชา เหมือนพวกเขาไม่เป็นกังวลแม้แต่น้อย!
มู่เฉียนซีกล่าว “เพิ่มหยกวิญญาณเพิ่มอีกชิ้น”
“เจ้า…” ดวงตาของนายน้อยหู่ลุกเป็นไฟ เขาอยากจะพุ่งเข้าไปฉีกมู่เฉียนซีเป็นชิ้น ๆ
ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวว่า “ยอมแพ้เถอะ! ถ้ายาน้ำนี้มีประสิทธิภาพเราก็มีวิธีที่จะได้มันมา ไม่จําเป็นต้องเสียเงินฟุ่มเฟือยที่นี่”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็รู้สึกถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างจิ่วเยี่ย นางอึ้งไปเล็กน้อย “หรือว่าฝั่งเมืองหู่เสี้ยว กําลังวางแผนอะไรอยู่?”
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “ซีอยากรู้เหรอ?”
“แน่นอน!” มู่เฉียนซีพยักหน้า
“ขอความจริงใจหน่อย!” จิ่วเยี่ยจ้องมองมู่เฉียนซีอย่างเงียบงัน
นายน้อยหู่กล่าว “ถ้าพวกเขาใช้ยานี้มันจะยุ่งยากมาก แล้วพวกเราจะพลาดมันไปทั้งหมด ดังนั้นเราจะเพิ่มมันอีกรอบดีหรือไม่? ท่านผู้อาวุโสใหญ่”
ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้าและกล่าวว่า “ได้!”
“ข้าเสนอสามพันล้านและเพิ่มหยกวิญญาณสองชิ้น!”
มู่เฉียนซีหัวเราะอย่างสนุกสนาน “เจ้าเพิ่มอีกสองชิ้น!”
“หรือว่าอนุญาตให้เพียงเจ้าที่สามารถเพิ่มชิ้นเดียวได้ แต่ไม่อนุญาตให้ข้าเพิ่มสองชิ้นบ้าง!” นายน้อยหูเชิดหน้าขึ้นและกล่าว
มู่เฉียนซีจึงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “ยินดีด้วยที่เจ้าเลียนแบบข้าจนสําเร็จ เมื่อเห็นนักเรียนอย่างเจ้าจริงจังขนาดนี้ ข้าก็จะยอมแพ้การประมูลครั้งนี้ ยาน้ำนี้เป็นของเจ้าแล้ว”
“เป็น…เป็นของข้า”
นายน้อยหู่ไม่อยากจะเชื่อ เมื่อเขาได้สติกลับม
