เมื่อครู่เจ้าหมอนั่นเพิ่มราคาสินค้าประมูลที่นางจะซื้อ ตอนนี้นางจะปล่อยเจ้าหมอนี่ไปง่าย ๆ ได้อย่างไร
นายน้อยหู่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็ตกใจ “สตรีผู้นี้อีกแล้ว นางจะเป็นอริกับข้าโดยเฉพาะเลยรึ?”
“หนึ่งร้อยสิบล้าน”
“สองร้อยล้าน”
“……”
ทุกคนเบิกตากว้าง นี่มันบ้าไปแล้ว? สองร้อยล้าน! สองร้อยล้านเชียวนะ!
“นายน้อย งบประมาณของเราเพียงพอให้ท่านเสนอเพียง สองร้อยล้านหนึ่งหมื่นหยกวิญญาณเท่านั้น หากอีกฝ่ายยังเสนอราคาสูงอยู่ ก็ช่างมันเถอะ!” ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ เขากล่าว
“บ้าเอ๊ย ข้าไม่เชื่อว่านางจะมีเงินมากมายขนาดนั้นจริง ๆ ช่างกล้าเสนอออกมาได้” นายน้อยหู่ขบกรามแน่น
“หยกวิญญาณ สองร้อยล้านหนึ่งหมื่นชิ้น”
เพิ่มหยกวิญญาณอีกหนึ่งหมื่นชิ้น ช่างทําให้เขารู้สึกขายหน้าจริง ๆ!
เพียงแค่เพิ่มอีกหนึ่งหมื่น สําหรับนายน้อยหู่ที่กลัวเสียหน้าแล้ว หัวใจของเขาราวกับถูกมีดกรีด
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย งบประมาณไม่พอแล้ว
นางกําลังจะเอ่ยปากยอมแพ้ แต่ผลก็คือ…
อื้อ! จิ่วเยี่ยก้มหน้าลงเพื่อประกบริมฝีปากแดงของมู่เฉียนซี
ไม่ใช่การลิ้มรสชาติที่ตื้นเขินอีกต่อไป แต่เป็นการจูบอย่างเอาเป็นเอาตาย…
ไม่ว่าการประมูลจะเป็นอย่างไร? ก็ได้ถูกโยนทิ้งออกไปจากหัวสมองแล้ว
มู่เฉียนซีไม่ได้เสนอราคา หลังจากที่ผู้ประมูลตะโกนสามครั้งสิ่งนี้ก็ตกเป็นของนายน้อยหู่
ยาอีกขวดหนึ่งได้ถูกส่งขึ้นไปแล้ว และยังเป็นยาระดับปฐพีที่ดึงดูดใจผู้คนอีกเ
