ช่นเคย นายน้อยหู่ได้แย่งชิงกับผู้คนโดยรอบอีกครั้ง เขาเสนอราคาที่สูงที่สุดจนไม่มีใครกล้าเพิ่มราคาอีก
ต้องบอกเลยว่าทรัพยากรทางการเงินของเมืองหู่เสี้ยวนั้นมีมากอย่างแท้จริง
ปัง!
ในเวลานี้มู่เฉียนซีไม่สามารถปล่อยให้จิ่วเยี่ยเดินหน้าต่อไปได้ นางรีบผลักเขาออกไป
“เจ้า…ทําไมจู่ ๆ เจ้าถึง…”
จิ่วเยี่ยกล่าว “ข้าได้ยินบทสนทนาของพวกเขาจึงรู้งบประมาณของพวกเขาแล้ว ดังนั้น…”
ดังนั้นเขาจึงปิดปากนางไว้ ไม่ให้นางเพิ่มราคาต่อ และหลอกนายน้อยหู่ได้สําเร็จ
แต่…
มู่เฉียนซีพูดไม่ออก “เดิมทีข้าก็ไม่คิดจะเพิ่มราคาอยู่แล้ว!”
“ข้าจะรู้หรือ?” จิ่วเยี่ยหอมแก้มนาง
“แค่อยากจะ…”
เมื่อเห็นว่าเขาจะจับตัวไว้ได้อีกแล้ว มู่เฉียนซีจึงรีบย้ายออกไป
ผู้ประมูลกล่าว “แปดสิบล้านครั้งที่หนึ่ง แปดสิบล้านครั้งที่สอง…”
มู่เฉียนซีกล่าว “หนึ่งร้อยล้าน!”
นายน้อยหู่แทบจะกัดฟันจนฟันแตก “เป็นนางอีกแล้ว…อีกแล้ว…”
มู่เฉียนซีกล่าว “ยาเม็ดก่อนหน้าก็ถูกเจ้าประมูลไปแล้ว ครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด”
นายน้อยหู่กล่าว “แม้ว่าเจ้าไม่อยากยอมแพ้ เจ้าก็ต้องยอมแพ้ ข้ามีเงินกว่ามาก เจ้ายังห่างชั้นนัก”
“พรูด!” จื่อโยวหัวเราะอยู่ข้าง ๆ
“เจ้าโง่นี่จะแข่งกับสาวงามเรื่องมีเงินมากกว่า สมองคงเพี้ยนไปแล้วกระมัง!”
เหยียนเซี่ยฉีกล่าว “แต่ว่า…ข้าได้ยินมาว่าเมืองหู่เสี้ยวมีความมั่งคั่งมหาศาล เฉียนซีจะสามารถประมูลยาได้สําเร็จจริงหรือ”
กู้ไป๋อีกล่าวเสียงเย็นชา “คุ
