ามของจิ่วเยี่ยก็ขยายใหญ่ขึ้นต่อหน้ามู่เฉียนซี
“อื้อ!”
นางถูกจูบเข้าแล้ว
จิ่วเยี่ยต้องรู้อะไรแน่?
จากนั้นยาเม็ดนี้ย่อมเป็นของนายน้อยหู่
เป็นแบบนี้อีกครั้ง นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว อีกฝ่ายจึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ!
“เป็นไปได้อย่างไร? หรือว่าอีกฝ่ายตั้งใจ? รู้ขีดจำกัดของเราและจงใจหลอกเรา” ชายชราผู้นั้นกล่าว
นายน้อยหู่กล่าว “ผู้อาวุโสใหญ่ ข้าว่าท่านคิดมากเกินไปแล้ว การออกแบบของโรงประมูลชางหมางนี้ ได้ตัดขาดจากพลังวิญญาณทั้งหมด แล้วอีกฝ่ายจะรู้ขีดจำกัดของพวกเราได้อย่างไร? ข้าคิดว่าพวกเขาไม่มีเงินเลยกลัวเสียมากกว่า!”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “เช่นนี้ก็ใช่!”
มียาขวดหนึ่งถูกประมูลกันถึงขั้นตึงเครียดที่สุด มู่เฉียนซีผลักจิ่วเยี่ยออกไปแล้วกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เจ้รู้อะไรมาบ้าง? บอกข้ามาก็พอแล้ว ถ้าเจ้าจูบแบบนี้ต่อไป เดี๋ยวการประมูลจบลงแล้วเจ้ายังจะให้ข้าพบใครได้อีก?”
จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงต่ำ “ข้าชอบ!”
มู่เฉียนซีรู้สึกพูดอะไรไม่ออก “เจ้า…”
“ซีไม่ชอบ…”
“ข้า…”
มู่เฉียนซียังไม่ทันได้พูดอะไร? อีกด้านก็ต้องเสนอราคา มิฉะนั้นยาของนางจะถูกนายน้อยหู่ประมูลไปในราคาต่ำ
“เก้าสิบล้าน!” มู่เฉียนซีเสนอราคานี้ออกมา จะไม่ยอมให้ยาขวดที่สามถูกนายน้อยหู่ซื้อไป
“หนึ่งร้อยล้าน! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าจะกล้าเพิ่ม!”
เขาเดาออกแล้วว่ามู่เฉียนซีจงใจทํา ครั้งนี้เขาจงใจขุดหลุมให้สตรีผู้นั้นกระโดด
ถ้าถึงเวลาสตรีผู้นั้นไม่สามา
