รถจ่ายได้ขนาดนี้ ก็รอความตายเถอะ!
แต่ มีจิ่วเยี่ยอยู่ นายน้อยหู่คิดว่ามู่เฉียนซีจะกระโดดลงไปในหลุมที่เขาขุดขึ้นมาจริง ๆ หรือ?
ริมฝีปากทั้งสองแนบชิดกันแน่น มู่เฉียนซีอยากจะออกเสียงแต่ก็ทําไม่ได้
“หนึ่งร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง หนึ่งร้อยล้านครั้งที่สอง หนึ่งร้อยล้านครั้งที่สาม ตกลง!”
แผนการของเขาไม่สําเร็จ นายน้อยหู่ที่ประสบความสําเร็จในการประมูลยาในครั้งนี้ไม่ได้มีความสุขเหมือนแต่ก่อน เขาโกรธมาก
ให้ตายสิ มันไม่ติดเบ็ดเลย!
“นายน้อยหู่ เงินที่เหลือจะไม่พอประมูลแล้ว แล้วหลังจากนี้หากมียาอยู่ เราจะยอมแพ้ทันที!”
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
นอกจากยาเพิ่มระดับวิญญาณแล้ว ยังมียาเพิ่มระดับความเข้าใจ…
นายน้อยหู่ทําได้เพียงขบฟันของเขาและแอบเกลียดมู่เฉียนซี แต่เขาไม่สามารถลงมือได้
นายน้อยหู่ไม่มีเงินที่จะเป็นหัวโจกใหญ่แล้ว มู่เฉียนซีก็ไม่จําเป็นต้องถูกจิ่วเยี่ยทรมานริมฝีปากของนางแล้วเช่นกัน
มู่เฉียนซีเห็นจิ่วเยี่ยทําหน้าเหมือนยังไม่หมดหวัง อยากจะกัดเขาให้ตายจริง ๆ
สายตาของมู่เฉียนซีชัดเจนเกินไป จิ่วเยี่ยขยับเข้าไปใกล้มู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “ซีอยากจะกัดข้าหรือ?”
“จะกัดตรงไหนก็ได้”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ไม่รู้แล้วว่าจะมีสติสัมปชัญญะไปจนถึงหน้าประตูได้อย่างไร
จื่อโยวกระซิบข้างหูกู้ไป๋อี “สาวงามอยู่ในห้องส่วนตัวเพียงลําพังกับจิ่วเยี่ย ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทําอะไรกัน? ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครอื่นอยู่ด้วย อยากทําอะไรก็ทํา
