ร่างสองร่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ร่างชุดสีขาวและชุดสีดำเข้ามาขวางหน้าคนผู้นี้ไว้
กู้ไป๋อีมองดูชายผู้มีเสน่ห์ตรงหน้าอย่างพิจารณาและกล่าวว่า “เจ้าเป็นใคร?”
จื่อโยวกระพริบตาปริบ ๆ พลางกล่าว “เยี่ย เยี่ยนี่เจ้าอยู่กับคนงามก็ไม่บอกข้าสักคำเลย”
แววตาสังหารคู่นั้นของจิ่วเยี่ยจ้องมองไปที่จื่อโยว พลางกล่าวออกมาว่า “ไสหัวไปให้พ้น!”
ร่างอันเพรียวบางของจื่อโยวเคลื่อนไหวห่างออกจากจิ่วเยี่ยสามจั้งอย่างรวดเร็ว และพึมพำว่า “เยี่ย เจ้าก็ชอบดุข้าอยู่เรื่อยเลย”
ดวงตาของหัวหน้าโรงประมูลท่านนั้นค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ชายสวมหน้ากากผู้ที่มีกลิ่นอายราวกับดาวมฤตยูผู้นี้เป็นใครกันแน่
นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้ากล่าววาจาเช่นนี้กับนายท่านผู้นี้ ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
มู่เฉียนซีมองดูชายผู้ที่มีเสน่ห์ผู้นี้และกล่าวว่า “จื่อโยว เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“ก็ข้าคิดว่า บางทีคนงามน่าจะมาที่นี่ยังไงล่ะ เช่นนี้เราก็ได้เจอกันแล้ว จากนั้น…”
ทันใดนั้นเองลำคอของจื่อโยวราวกับถูกบีบก็มิปาน และเขาก็พูดไม่อะไรไม่ออกอีกต่อไป
ค่อก ค่อก ค่อก!
สีหน้าของจื่อโยวดูเจ็บปวดเป็นอย่างมาก
ความหึงหวงของเยี่ย ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!
หัวหน้าโรงประมูลกล่าว “นายท่านจื่อโยว คนเหล่านี้เป็นสหายของท่านหรือ?”
จื่อโยวเหลือบมองพวกเขาและกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “นี่สายตาเจ้าเสียหรือไง จะเป็นสหายได้ยังไง สนิทยิ่งกว่าสหายซะอีก”
ผู้ต้อนรับเหล่า
