หยกวิญญาณระดับสูงหนึ่งหมื่นชิ้นต่อหนึ่งคนเท่านั้น ไม่ได้มากไปเลยจริง ๆ แต่พวกเขาไม่มีแม้แต่เงิน แล้วจะเข้าเมืองไปทําไม? ข้าเกรงว่าแม้แต่จะพักในโรงเตี๊ยมสักคืนก็ยังไม่สามารถอยู่ได้” องครักษ์กล่าวด้วยความรังเกียจ
นายน้อยหู่กล่าว “ข้าจะเหมาค่าเข้าเมืองของสตรีสองคนนี้ พวกเจ้าทั้งสองคนตามข้าเข้าไปเถอะ!”
เหยียนเซี่ยฉีกล่าว “เจ้าก็ดูไม่ใช่คนดีอะไร? ข้าไม่อยากเข้าไปกับเจ้าหรอก”
นายน้อยหู่กล่าว “หรือว่าพวกเจ้าอยากกลับไป? ในเมืองมีสมบัติมากมาย ทั้งเครื่องประดับและยาชั้นดีนับไม่ถ้วน เมื่อถึงเวลานั้นยังสามารถเข้าร่วมการประมูลกับข้าได้ ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ใช่แล้ว! เมืองชางหมางกําลังจะมีการประมูลในไม่ช้า ดังนั้นพวกเราจะไม่เดินทางกลับเมืองของเราอย่างแน่นอน ”
นายน้อยหู่ได้ยินดังนั้นจึงยิ้มและกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าแม่นางจะตอบตกลงแล้ว”
“แต่…ข้าไม่จําเป็นต้องให้คนอย่างเจ้าช่วย! สวมใส่เสื้อผ้าก็ไม่ได้ดูดีเท่าไหร่ เจ้าจงอย่าได้มาทำให้ขายหน้าเลย”
มู่เฉียนซีเดินไปข้างหน้าและมองไปที่องครักษ์เหล่านั้นก่อนจะกล่าวว่า “พวกเจ้าหลีกทางไป!”
“แม่นาง เจ้าอย่ามาทำตัวงี่เง่า! ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าเข้าไปโดยที่ยังไม่ได้จ่ายค่าเข้าเมืองเด็ดขาด” องครักษ์ข่มขู่
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ถ้าพวกเจ้าไม่ปล่อยพวกเราเข้าไป เช่นนั้นข้าก็ไม่รังเกียจที่จะต่อสู้เพื่อที่จะเข้าไป!”
ปัง!
พูดจบมู่เฉียนซีก็เตะคนที่ข
