แต่ความจำของเขานั้นก็นับว่าดีเป็นอย่างมาก เขาเคยอ่านรายชื่อสำนักนิกายระดับสองของโลกทั้งสี่ทิศและจดจำมันได้ทั้งหมด
โลกทั้งสี่ทิศไม่มีกองกำลังสำนักขวางโซ่วนี้อย่างแน่นอน
เมื่อกู้ไป๋อีมั่นใจเช่นนี้ แน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็เชื่อในการคาดการณ์ของเขา นางถามขึ้นต่อ “นอกจากอะไรเสี่ยวไป๋?”
กู้ไป๋อีกล่าว “นอกเสียจากเป็นกลุ่มกองกำลังที่หลบซ่อนอยู่ในความมืด”
มิใช่กองกำลังทั้งหมดที่จะชอบนำตนเองออกมาไว้ในที่สว่าง
แต่โดยปกติแล้ว กองกำลังที่ซ่อนตัวเองเอาไว้ในความืดจะต้องมีแผนการอะไรบางอย่าง
“สำนักขวางโซ่ว มันอยู่ที่ไหนกันแน่?”
ให้เมืองเหลยโจมตีเมืองรอบด้านสิบเมือง เป้าหมายสำนักนิกายระดับสองไม่ใช่แค่เมืองสิบเมืองนี้แน่
เกรงว่าเป้าหมายของพวกเขาจะเป็นทั้งพื้นที่ทุรกันดาร หรือไม่ก็มีความทะเยอทะยานที่มากกว่านั้น!
“ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้จริง ๆ”
“เช่นนั้น สำนักขวางโซ่วมีสตรีชุดดำผู้หนึ่งใช่หรือไม่?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
