กับกู้ไป๋อีที่ไม่ธรรมดายิ่งกว่าอีก
มู่เฉียนซีรีบบรรจุยาในหม้อยาและยิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าทําสําเร็จแล้ว”
ชิงมู่กล่าว “พรสวรรค์ของนายท่านและความเข้าใจในยานั้นแข็งแกร่งมาก ถ้าหากว่านายข้ารู้ว่านายท่านทํายาแก้พิษนี้สําเร็จแล้ว จะต้องประหลาดใจอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็ได้เห็นว่าสนามรบที่เดิมที่วุ่นวาย กลับเงียบสงัดลง
นางเห็นเงาร่างสูงสีขาวร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้านาง
ในมือของเขาถือกระบี่ยาวสีฟ้าเงินและด้านหน้าของเขามีร่องลึกและยาวมาก
เสี่ยวไป๋ใช้พลังทั้งหมดของเขากวัดแกว่งกระบี่ออกมาด้วยพลังอันน่าหวาดกลัว
หากเป็นระดับมหาจักรพรรดิที่กวัดแกว่งกระบี่เล่มนี้ออกมา ก็นับว่าสมเหตุสมผล แต่ความแข็งแกร่งของเสี่ยวไป๋ในตอนนี้เป็นเพียงจักรพรรดิยอดยุทธ์ขั้นหนึ่งเท่านั้น
ไม่แปลกใจเลยว่าทําไมทุกคนถึงตกใจจนอ้าปากค้าง มู่เฉียนซีส่งขวดยาให้กู้ไป๋อี
“เมื่อครู่ใช้พลังไปไม่น้อย กินยาขวดนี้ไปให้หมดเพื่อฟื้นฟูก่อน แล้วเดี๋ยวพวกเราจะต้องทําเรื่องสำคัญ” มู่เฉียนซีกล่าว
“อื้ม!” กู้ไป๋อีกินยาเข้าไป และพลังลมปราณก็ได้ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
ความแข็งแกร่งของเขาถึงจุดสูงสุดแล้ว และสถานะตัวตนของเขาก็ไม่ได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ดังนั้นเขาย่อมได้ใช้ยาที่ดีที่สุด
แต่หลังจากที่ได้เห็นยาของนางแล้ว ก็พบว่ายาที่เคยใช้ก่อนหน้านี้กลับมีประสิทธิภาพที่ย่ำแย่ยิ่งนัก
มู่เฉียนซีส่งเข็มยาให้กู้ไป๋อี “เอาเข็มเหล่านี้แทงเข้าไปใน
