ร่างของสัตว์พิษพวกนั้น และลองดูผลลัพธ์”
“อื้ม!” กู้ไป๋อี้พยักหน้ารับ
“ข้าไม่จําเป็นต้องกังวลเรื่องการต่อสู้และความเร็วของเจ้าแล้ว แต่ก็ต้องระวังให้มาก!”
“คุณหนูใหญ่ เจ้าเองก็ต้องระวังด้วย!”
“อื้ม!”
พวกเขาทั้งสองแบ่งกำลังออกเป็นสองส่วนและพุ่งออกไปสองทิศทาง
มู่เฉียนซีขยับมือเบา ๆ เข็มยาหลายเล่มก็พุ่งไปยังจุดที่อ่อนแอที่สุดของสัตว์พิษเหล่านั้น
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
เข็มยาเจาะไปที่ผิวหนังของพวกมันและยาก็ได้ถูกรวมเข้าไปในเลือดเนื้อของพวกมัน
พิษในร่างกายของพวกมันเริ่มปะทะกันอย่างรุนแรง ทําให้สัตว์พิษเหล่านี้ไม่สามารถทําร้ายใครได้อีก
ปัง ปัง ปัง!
หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์พิษเหล่านี้ก็ล้มลงกับพื้น
ปัง ปัง ปัง!
ฝั่งของกู้ไป๋อีก็ดําเนินไปอย่างราบรื่น
เมื่อเจ้าเมืองเหลยเห็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แต่ละตัวล้มลง เขาก็ตกตะลึงเช่นกัน “เกิดอะไรขึ้น? ทําไมสัตว์พิษเหล่านี้ถึงล้มลง?”
“เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?”
เจ้าเมืองเหลยคิดได้ถึงร่างสองร่างนั่น “เป็นพวกเขาหรือ? มันต้องเป็นเพราะพวกเขาทํากลอุบายอะไรแน่?”
เจ้าเมืองเหลยกล่าวอย่างมีจิตสังหารว่า “ฆ่าพวกมันเดี๋ยวนี้ อย่าให้เหลือชีวิตรอดเด็ดขาด!”
“ขอรับ!”
การคงอยู่ของมู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีเป็นภัยคุกคามต่อพวกเขามากกว่าคนอื่น ๆ ในเมืองเหยียน
นอกจากเจ้าเมืองเหลยแล้ว ยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิอีกสองคนก็ได้พุ่งไปทางกู้ไป๋อีกับมู่เฉียนซี ในขณะเดียวกันก็ได้นำจักรพรรดิแห่งภูตขั้นสู
