รอบ ๆ ก็ตลบไปทั่วทุกสารทิศ และมีบางอย่างทะยานขึ้นมา!
ด้านหลังพวกเขาในตอนนี้ได้ปรากฏสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมาก!
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ล้วนแต่มีสีเข้ม เขี้ยวและกรงเล็บของพวกมันเกรงว่าจะมีพิษร้ายแรง
เบื้องหน้ามีคนของเมืองเหลย ถึงแม้ว่าจะมีกำลังการต่อสู้ด้วยพิษ แต่สัตว์พิษเหล่านี้ที่อยู่ด้านหลังกลับอันตรายเป็นอย่างยิ่ง
“พวกเจ้าวางยาพิษในเมืองเหลยของพวกข้าได้ แต่หากพวกเจ้าคิดจะต้านทานกับสัตว์พิษเหล่านี้นั้น เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด พวกเจ้ารอความตายได้เลย!”
หลังจากที่ท่านเจ้าเมืองเหลยได้ออกคำสั่ง พวกเขากับสัตว์พิษเหล่านี้ร่วมมือกันโจมตีมู่เฉียนซีและพวกทันที
การต่อสู้ได้เริ่มขึ้น เย่เฉินตะโกนว่า “อย่าได้ตกใจไป สู้ให้ถึงที่สุด!”
พลู!
สัตว์พิษเหล่านี้ไม่เพียงแต่ต่อสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ยังสามารถพ่นควันพิษออกมาในขณะต่อสู้อีกด้วย
เพียงแต่ควันพิษนี้ของพวกมันก็ทำได้แค่รบกวนการมองเห็นของพวกเขาเท่านั้น คิดจะให้พวกเขาโดนพิษนั้น ไม่มีทาง
ท่านเจ้าเมืองเหลยเห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่พวกเจ้าไม่โดนพิษเหรอ!”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วพลางกล่าวว่า “ข้ารู้อยู่แล้วว่าเมืองเหลยของพวกเจ้านั้นมีพิษ แต่เจ้าคิดว่าพวกข้าไม่ได้เตรียมพร้อมมาอย่างนั้นเหรอ”
“ต่อให้พวกเจ้าเตรียมตัวมาอย่างดี ยังไงวันนี้พวกเจ้าก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์พิษเหล่านี้แน่นอน” ท่านเจ้าเมืองเหลยยิ้มเจ้าเล่ห์พล
