หลังจากนั้นก็ไม่มีเวลาที่จะไปทดสอบอีก เช่นนั้นแล้วสูตรยาสูตรนี้จึงมีความด่างพร้อยอยู่บ้าง ท่าน….ท่านอย่าได้เดือดดาลไป….” ชิงมู่กล่าวโน้มน้าว
สีหน้าของมู่เฉียนซีหมองคล้ำ “เจ้าหมอนี่วัน ๆ เอาแต่คิดเรื่องสาวงาม พึ่งพาไม่ได้จริง ๆ ด้วย สูตรยานี้….”
“ไร้ประโยชน์!”
ในตอนนี้มู่เฉียนซีได้เข้าไปอยู่ในโลกของตนเองเป็นที่เรียบร้อยและลืมไปว่ายังมีกู้ไป๋อีอยู่ด้านข้าง
“มียาเม็ดแค่เพียงชุดเดียวเท่านั้น ทำเช่นไรถึงจะเปลี่ยนจากไร้ประโยชน์ให้กลายเป็นมีประโยชน์ได้ แล้วก็…..”
การทุ่มเทเช่นนี้ ถึงต่อให้เขาทุ่มเทไปในการฝึกฝนก็มิอาจที่จะเทียบได้
ความดื้อรั้นเช่นนี้ช่างทำให้ผู้คนหลงใหล!
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนี้ทำได้เพียงแต่รวมเข้าด้วยกันแล้ว”
“ชิงมู่ ออกมาเถอะ!”
มู่เฉียนซีได้อัญเชิญชิงมู่ออกมาพร้อมกับสมุนไพรวิญญาณที่ใช้สำหรับการสกัดยาหนึ่งชุด และก็ได้นำชุดสมุนไพรอื่นออกมาอีกชุดหนึ่ง!
อีกมือหนึ่งของนางสกัดยาเม็ด อีกมือหนึ่งของนางปรุงยาน้ำ!
กู้ไป๋อีในตอนนี้เบิกตากว้างโพลงด้วยความตกตะลึงเมื่อได้เห็นฉากนี้
จับปลาสองมือ!
ถึงแม้ว่าเขาจะมิได้เป็นนักปรุงยาแต่ก็รู้ว่าเวลาที่นักปรุงยากำลังปรุงยานั้นจะต้องทุ่มเททั้งกายและใจเข้าไป
แต่ตอนนี้…
เขากลับเห็นคนผู้หนึ่งจับปลาสองมือ ปรุงยาสองชนิดในเวลาเดียวกัน
“เร็ว! ต้องเร็วเข้า!”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าฤทธิ์ยาของยาโชคลาภตี้หลินกำลังจะหมดสิ้นแล้ว ทันทีที่พลังวิญญาณในภายหลังไม่
