นำมันมาใช้เพื่อปรุงยา
กู้ไป๋อีพบว่าพลังความสามารถของมู่เฉียนซีเพิ่มขึ้นไปถึงระดับมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หนึ่งในชั่วพริบตา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก “คุณหนูใหญ่กำลังทำอะไร? ทำไมถึงฝืนบังคับเพิ่มพลังขึ้นมามากมายเช่นนี้?”
การกินยาเพื่อเพิ่มพลังความสามารถนั้นมีผลเสียหายต่อพรสวรรค์ติดตัว!
พรสวรรค์ที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้เขามิอาจยอมให้มันมีรอยด่างพร้อยใด ๆ ได้
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเป็นนักปรุงยาผู้หนึ่ง ข้าเข้าใจในโอสถมากกว่าเจ้า ดังนั้นแล้วข้าจะไม่เอาชีวิตของตัวเองมาล้อเล่นอย่างแน่นอน ต่อไปภายหน้าข้าจะต้องเป็นผู้ที่แข็งแกร่งมากกว่าเจ้าอีกเสี่ยวไป๋”
มู่เฉียนซีได้เริ่มปรุงยาอีกครั้งหนึ่ง สมุนไพรวิญญาณนั้นมีแค่เพียงสามชุด ดังนั้นแล้วจึงไม่อาจที่จะยอมให้ตนเองล้มเหลวได้
นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ไป๋อีได้เห็นมู่เฉียนซีปรุงยา ในที่สุดเขาก็ได้รู้แล้วว่าทำไมนางถึงได้ดื้อรั้นที่จะปรุงยาและไม่ยอมฝึกบำเพ็ญจนเป็นผู้แข็งแกร่ง
เพราะนางที่กำลังทุ่มทั้งกายและใจปรุงยานั้นช่างน่าสะดุดตาเช่นนี้!
ปัง!
หม้อยาได้ระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง
ปัง!
อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นจากมู่เฉียนซี นางได้ถีบเข้าไปที่ยอดแห่งหม้อทั้งปวง หม้อนิรันดร์
“นิรันดร์ เจ้าบัดซบ เจ้าแน่ใจนะว่าสูตรยาที่เจ้าให้ข้าไม่มีปัญหา?”
“อะแฮ่ม! นายท่านใจเย็น ๆ ในตอนที่ผู้เป็นนายข้าวิจัยสูตรยานี้พอดีว่าได้มีนัดกับสตรีรูปงาม ดังนั้นแล้วจึงมิได้ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน
