มู่เฉียนซีก้าวเดินมาข้างหน้า และยิ้มพลางกล่าวว่า “ขอให้ท่านผู้เฒ่ามีความสุขไหลหลั่งดุจดั่งทะเลตะวันออก อายุยืนยาวดุจดั่งขุนเขา”
“เยี่ยม!” ท่านผู้เฒ่าเย่ยิ้มพลางกล่าว
คนอื่น ๆ ก็กล่าวคล้อยตามกันว่า “พูดได้ดี!”
“……”
กู้ไป๋อียืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา ส่วนมู่เฉียนซีนั้นกล่าวต่อว่า “ข้าเดินทางไกลมาจากต่างแดน ไม่ได้นำของล้ำค่ามามากนัก ดังนั้นของขวัญที่นำมาดูไร้รสนิยมไปสักหน่อย ได้โปรดท่านผู้เฒ่าอย่าได้โกรธเคืองเลยนะเจ้าคะ”
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ต่างก็ตกตะลึงขึ้น สองคนนี้ช่างไม่รู้จักขนบธรรมเนียมเอาซะเลย จะมอบของขวัญที่ไร้รสนิยมอย่างนั้นเหรอ
แม้กระทั่งกู้ไป๋อีก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ตกลงแล้วสาวน้อยผู้นี้เตรียมสิ่งใดมาเป็นของขวัญมอบให้ท่านผู้เฒ่าเย่กันแน่
มู่เฉียนซีโบกมือขึ้น หีบใบใหญ่ถูกนางเอาออกมาจากแหวนมิติทีละใบ ๆ
เปรี๊ยะ!
มู่เฉียนซีปรบมือเบา ๆ หีบใบใหญ่ทั้งหมดก็ได้เปิดออก
เมื่อได้เห็นของที่อยู่ในหีบ ดวงตาของทุกคนก็เบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา
ของขวัญชิ้นนี้ช่างเป็นของขวัญที่ไร้รสนิยมจริง ๆ!
ทว่า หากพวกเขาสามารถได้รับของมากมายเช่นนี้ ต่อให้เป็นของที่ไร้รสนิยมพวกเขาก็อยากจะได้มัน!
หยกวิญญาณระดับสูง นึกไม่ถึงว่านางจะเอาหยกวิญญาณระดับสูงมากมายถึงเพียงนี้ออกมา!
หีบแต่ละใบนั้นมากจนนับไม่ถ้วน!
พวกเขาเบิกตากว้างจ้องมองด้วยความตกตะลึง แม้แต่ท่านผู้เฒ่าเย่เองก็ลุกยืนขึ้นด้วยความตกใจ
“นี่……นี่มันมากเ
