าทั่วทั้งพื้นที่ทุรกันดารนั้นยังไม่มีจำนวนมากมายเช่นนี้ ภายใต้การหลอกล่ออันใหญ่หลวงเช่นนี้ เจ้าเมืองเหยียนจึงเกิดความสนใจ
อย่างไรเสียฝ่ายตรงข้ามก็มอบยาเม็ดให้เขาอย่างให้เปล่า เขาปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ
และเมื่อมองไปยังบุตรสาวที่ไม่ได้เรื่องของตนที่มีสีหน้าอย่างรอคอย ไม่รู้ว่าจะสามารถขังนางเอาไว้ได้อีกนานเท่าไร เช่นนั้นไม่สู้ตอบตกลงในการเดิมพันครั้งนี้ไปเลยเสียและสร้างก้าวเดินให้แก่ตนเองเสียหน่อย
“จำต้องยอมรับเลยว่าข้านั้นได้ถูกหลอกล่อเสียแล้ว เช่นนั้นแล้วข้าขอรับคำท้าเดิมพันนี้ของเจ้าเอาไว้” เจ้าเมืองเหยียนกล่าว
มู่เฉียนซีมอบยาขวดนั้นให้แก่เจ้าเมืองเหยียนแล้วกล่าว “นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากข้า และไม่นับเป็นส่วนหนึ่งของเดิมพัน”
เจ้าเมืองเหยียนหยิบขวดยานั้นไปแล้วตะลึงค้าง น้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่มันกลับมีราคาเท่าดั่งเมือง เด็กสาวผู้นี้ออกมืออย่างกระเป๋าหนักเสียจนน่ากลัว
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ในเมื่อได้พูดคุยกันเสร็จแล้ว เช่นนั้นหากคราวหน้ามีโอกาสข้าจะมาพูดคุยกับท่านเจ้าเมืองอีก”
มู่เฉียนซีกำลังจะจากไปพร้อมกับกู้ไป๋อี นางกล่าวขึ้นกับเหยียนเซี่ยฉี “คุณหนูเหยียน วันนี้เป็นหนึ่งวันที่ยากลำบากของเย่เฉิน ถ้าหากว่าได้เห็นคุณหนูเหยียนปรากฏตัวขึ้น เขาจะต้องดีใจเป็นอย่างมากแน่”
“ข้า…ข้าจะไป!” เหยียนเซี่ยฉีไม่กล้าหันไปมองใบหน้าของเจ้าเมืองที่บัดนี้ได้เปลี่ยนเป็นสีดำที่มืดเสียยิ่งกว่าก้นกระทะ
เ
