ให้จงได้!”
คำสาปที่คนผู้นั้นมอบให้กับเขา โหดเหี้ยมกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก
แต่หากคิดจะให้คนอย่างหวงจิ่วเยี่ยยอมรับชะตากรรมนั้นแล้วล่ะก็ ฝันไปเถอะ!
เหยียบทำลายเผ่าสัตว์เทพโบราณทั้งสาม วาจาบ้าคลั่งเช่นนี้ มีเพียงแค่ฝ่าบาทของพวกเขาเท่านั้นที่สามารถกล่าวออกมาได้
เผ่าสัตว์เทพโบราณทั้งสามเผ่านั้นลึกลับมาโดยตลอด อีกอย่างพวกมันมีสายเลือดของสัตว์เทพ พลังความแข็งแกร่งนั้นไม่ธรรมดา ใช่ว่าอยากจะทำลายแล้วจะทำลายไปได้
“พะยะค่ะ!” ทว่า คำสั่งของผู้เป็นนายนั้นไม่อาจขัดขืนได้
……
หนึ่งวันผ่านไป สีหน้าของมู่เฉียนซีดีขึ้นมาไม่น้อยแล้ว แต่เมื่อนึกถึงร่างกายของจิ่วเยี่ยที่ผิดปกติไปนั้น ใจของมู่เฉียนซีกลับเป็นกังวลไม่น้อยเลย
ยิ่งกังวลก็ยิ่งกระวนกระวายใจ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรผลีผลามได้!
“เย่เฉิน!” มู่เฉียนซีกล่าว
“นายท่าน!” เย่เฉินนั้นได้มารออยู่นานแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้ามีความคิดเช่นไร?”
เย่เฉินกล่าว “พวกเราคิดจะปักหลักอยู่ที่เมืองเหยียน ก็จำเป็นต้องกำจัดภัยคุกคามอันดับหนึ่งอย่างตระกูลเหลยก่อน”
มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วตัวของเจ้าเองล่ะ?”
“ตัวของข้า….” เย่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง
“เจ้ามีความเข้าใจเกี่ยวกับสมุนไพร สามารถทำยาพิษ ดูอาการเจ็บป่วยได้ แต่เป็นเพราะร่างกายที่ไร้ซึ่งพลังวิญญาณ ทำให้เจ้าไม่สามารถเป็นนักปรุงยาได้ ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ายังเป็นผู้บำเพ็ญตนไม่ได้อีก เจ้าไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองเหรอ?” มู่เฉียนซี
