ว้จริง ๆ”
มู่เฉียนซีคิด ๆ ดูแล้วก็กล่าวขึ้น “อยากที่จะปกป้องผู้หญิงที่ใจของเจ้ารัก เจ้าก็ต้องฆ่าคนที่รู้เรื่องนี้ทิ้งเสียให้สิ้น ไม่ให้เหลือแม้แต่เพียงผู้เดียว หรือไม่ก็ตัวของเจ้าเองต้องแข็งแกร่งขึ้นมา แข็งแกร่งจนถึงขั้นที่ไม่ว่าจะเป็นสำนักนิกายระดับสองหรือสามก็ล้วนแต่ไม่สามารถทำอะไรนางได้”
หญิงสาวที่ไร้เดียงสาและจิตใจดีผู้นั้นมีร่างกายเช่นนี้อีกทั้งยังอยู่ในพื้นที่ทุรกันดาร สำหรับนางแล้วมันมีแต่เรื่องร้ายไร้ซึ่งเรื่องดี ๆ เลยแม้แต่สักเรื่องเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวต่อ “สิ่งแรกนั้นง่ายดายกว่ามากนัก แต่ทว่ามันก็เหมือนดั่งมัจฉาหลุดจากตาข่าย เป็นการรักษาตามอาการแต่มิใช่รักษาที่ต้นเหตุ ส่วนสิ่งหลังนั้นยากลำบากกว่ามากนัก”
นางเงยหน้าขึ้นมองเย่เฉินแล้วกล่าวขึ้น “เย่เฉิน จงบอกสิ่งที่เจ้าเลือกแก่ข้า”
“ข้าเลือกสิ่งหลัง ปกป้องนางไปตลอดชีวิตอย่างไร้กังวล” เย่เฉินกล่าวอย่างหนักแน่น
“เจ้าสามารถจ่ายด้วยอะไรได้? ดีงูสวรรค์หนึ่งชิ้นนั้นไม่พอแน่”
“เช่นนั้น หม้อที่สร้างเลียนแบบหม้อเทพนิรันดร์ขึ้นมาหม้อหนึ่ง หม้อเทพไท่อีเล่า?”
“หม้อเทพไท่อี?” มู่เฉียนซีพึมพำเสียงต่ำ
“นี่ก็ยังไม่พอ นอกเสียกจากจะเป็นหม้อเทพนิรันดร์” มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว
เย่เฉินกล่าวอย่างจนปัญญา “หม้อเทพนิรันดร์ ถ้าหากหม้อเทพนิรันดร์อยู่ที่ตระกูลเย่ล่ะก็ พวกเราตระกูลเย่คงมิได้ถูกทำลายลงง่าย ๆ แม่นางมู่ สิ่งที่เจ้าต้องการนั้นข้าไม่สามารถนำ
