จะไม่ถูกมู่เฉียนซีจับได้อีกต่อไป
สีหน้าของราชาสัตว์ศิลาดำพลันเปลี่ยนไป “เหตุใดถึงเป็นเจ้า นี่เจ้ายังไม่ตาย!”
มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้มพลางกล่าว “ใช่ เป็นข้าอีกแล้ว!”
ราชาสัตว์ศิลาดำคิดจะหนี แต่กลับถูกเสี่ยงหงกับอู๋ตี้ขวางเอาไว้เสียก่อน อู๋ตี้กล่าว “คิดจะหนีเหรอ น่าจะหนีไม่รอดแล้วล่ะ!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้น “ตอนนี้ข้าอารมณ์ดีมาก หากไม่ใช่เพราะเจ้าวางแผนลอบทำร้ายข้า ให้ข้าตกลงไปในสถานที่แห่งนั้น ข้าก็คงจะไม่ได้รู้เบาะแสที่สำคัญถึงเพียงนั้นได้”
“เพราะฉะนั้น ข้าต้องขอบใจเจ้าสิถึงจะถูก เจ้าว่าหรือไม่!”
ปากกล่าวขอบใจ แต่กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีนั้นถูกชักออกมาแล้ว จากนั้นก็เริ่มโจมตีทันที
“มังกรเพลิงสังหาร!”
“เพลิงเผาสวรรค์!”
“ทักษะเทียนซวน!”
“……”
ตูม!
ครั้งนี้ราชาสัตว์ศิลาดำเรียกฟ้าฟ้าไม่ตอบ เรียกดินดินไม่ขาน ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากไม่มีผู้ใดช่วย ถูกรุมจนไร้ทางหนี ร้องขอชีวิตก็เป็นเรื่องที่เสียเวลาเปล่า
ฉึก!
แกนวิญญาณสีดำนั้นถูกอู๋ตี้กัดลง
อู๋ตี้แสยะปากและกล่าวว่า “ไม่อร่อยเอาซะเลย หากนี่ไม่ใช่แกนวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่แล้วล่ะก็ ข้าไม่ทนกินหรอก”
เสี่ยวหงกล่าว “เจ้าก็เป็นแค่เจ้าแมวโง่ที่รู้จักแค่กิน มีให้เจ้ากินก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว”
“นี่เจ้าพูดอะไรของเจ้า?”
ครั้นแล้วแกนวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ถูกแมวน้อยตัวหนึ่งกัดกินเข้าไปแล้ว
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าว “หยุดทะเลาะ
