มู่เฉียนซีเก็บมันเอาไว้ จากนั้นก็กล่าวว่า “เราไปตามหาไข่หงส์ดำโบราณนั้นกันเถอะ!”
ตามหาอยู่รอบหนึ่ง แต่มู่เฉียนซีกลับไม่เจอสิ่งใดเลย!
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงกล่าวว่า “นายท่าน พวกเราออกไปจากที่นี่กันเถอะ ไอ้เจ้าไก่บ้านั่นมันต้องโกหกพวกเราเป็นแน่ ที่นี่มีไข่ที่ไหนกันเล่า มีผีล่ะสิไม่ว่า”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “เดินหาทั่วหมดแล้วก็ยังไม่เจออะไรเลย คาดว่าไข่ของหงส์ดำโบราณคงจะหายไปตั้งนานแล้วล่ะ พวกเราไม่มีความจำเป็นใดที่จะเสียเวลาที่นี่อีก ออกไปเถอะ!”
พลังสีดำที่คุ้นตานั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง กู้ไป๋อีเห็นร่างที่คุ้นเคยร่างนั้นปรากฏตัวตรงหน้าก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง!
หงส์ดำโบราณกล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า “หาเจอแล้วใช่หรือไม่ เจ้าหาลูกของข้าเจอแล้วใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ในนั้น นอกจากจะมีกลิ่นอายมรณะกับอัคคีมรณะที่น่ากลัวแล้ว ยังมีวิญญาณมรณะที่รวมตัวกันขึ้นมาอีกด้วย ส่วนอย่างอื่นไม่มีเลย”
“ยังมีวิญญาณมรณะด้วยเหรอ!” สีหน้าของกู้ไป๋อีเคร่งขรึมลงทันที
มีสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นอยู่ แต่สาวน้อยผู้นี้สามารถเอาชีวิตรอดออกมาได้ ช่างเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์เป็นอย่างมาก
“ไม่มีอย่างนั้นเหรอ ไม่มีจริง ๆ เหรอ ข้าไม่เชื่อ! ลูกของข้ายังไม่ตายแน่ ๆ ข้ารู้สึกได้ ข้า……”
ลมสีดำโหมพัดอย่างบ้าคลั่ง และเริ่มทำลายวังแห่งนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าพูดความจริง นอกจากข้าเจอก้อนหินกลม ๆ สีดำก้อนนี้แล้ว ข้าไม่เจอสิ่ง
