มีเรื่องอันใดที่อยากรู้หรือ?”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ข้านึกว่าเจ้าอยู่มาตั้งนานขนาดนี้จะมีสมบัติเก็บซ่อนเอาไว้เสียอีก! แต่นึกไม่ถึงเลยว่าไพ่ตายของเจ้าจะเป็นเช่นนี้!”
“เฮ้อ! ตกมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ข้ายังจะมีหนทางใดอีกเล่า?” หงส์ดำโบราณถอนหายใจพร้อมกล่าวออกมา
“แต่ว่าที่เจ้ากล่าวมาก็ไม่ผิด ข้าอายุยังน้อยมีเรื่องที่อยากรู้มากมายนัก ดังนั้นแล้วข้าจึงมีเรื่องบางเรื่องที่อยากจะถามเข้า ข้าตอบตกลง…..”
“เจ้าอยากรู้อะไรข้าสามารถบอกเจ้าได้!” กู้ไป๋อีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เขาไม่อยากที่จะให้สาวน้อยผู้นี้ไปทำเรื่องอันตรายเพียงเพราะความบุ่มบ่ามเพียงชั่ววูบ
มู่เฉียนซีชี้ไปทางหงส์ดำโบราณตัวนั้นแล้วกล่าว “เสี่ยวไป๋ ข้ายอมรับว่าเจ้านั้นใช้ชีวิตมานานกว่าข้าเล็กน้อย แต่เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าอยู่บนโลกนี้มานานเท่ากับมัน?”
กู้ไป๋อีเงียบงัน
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าตอบตกลง เจ้าต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?”
“ข้าจะส่งตัวเจ้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง หวังว่าเจ้าจะสามารถนำลูกของข้าออกมาจากสถานที่แห่งนั้นได้ เขาถูกขังเอาไว้ที่นั่นเป็นเวลานานแสนนาน ข้าผู้ที่เป็นมารดาไร้ซึ่งความสามารถ ข้ามิอาจที่จะช่วยเขาออกมาจากนรกเช่นที่แห่งนั้นได้เลย”
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “ลูกของเจ้า? ลูกของเจ้ามีรูปลักษณ์หน้าตาเช่นเจ้าหรือไม่?”
“ลูกของข้ามิอาจที่จะฟักตัวออกมาได้ในสถานที่เช่นนั้น ดังนั้นแล้วในตอนนี้ก็ยังคงเป็นแค่เพียงไข่ใบหนึ่งเท่านั้น”
“ห
