นโลกาวินาศของเจ้าได้มาถึงแล้ว”
มิต้องให้อู๋ตี้และเสี่ยวหงลงมือ เพียงแค่มู่เฉียนซีพุ่งเข้าไป กลิ่นอายมรณะที่เกาะตัวกันอยู่นั้นก็เริ่มหวั่นกลัว มันสั่นระริกเสียแล้ว!
“มนุษย์ เจ้าอย่าเข้ามา….”
“อย่า!”
“…..”
ไม่ว่ามันจะร้องคร่ำครวญอย่างไร มู่เฉียนซีก็ยังพุ่งเข้าไปเช่นเดิม!
บึ้ม!
กลิ่นอายแห่งความตายได้ถูกมู่เฉียนซีทำให้มันสลายไปอย่างสิ้นเชิง
และเมื่อตอนที่มันหายไปในเอง ที่กลางอากาศก็พลันมีลูกหินทรงกลมสีดำลูกหนึ่งร่วงลงมา
มู่เฉียนซีรับหินก้อนนั้นเอาไว้ หินนั้นใหญ่กว่าไข่ไก่แค่เพียงเล็กน้อย และมันถูกปกคลุมเอาไว้ด้วยกลิ่นอายมรณะที่แกร่งกล้า มันไม่คล้ายกับก้อนหินธรรมดาทั่วไป
